Spółgłoska zwarta ejektywna miękkopodniebienna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska zwarta ejektywna miękkopodniebienna
Numer IPA 109, 141
Jednostka znakowa k​ʼ
Unikod U+006b U+02bc
UTF-8 (hex) 6b ca bc
Inne systemy
X-SAMPA k_>
Kirshenbaum k`
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska zwarta ejektywna miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: []

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

Opis[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu []:

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Warianty obejmują typowe dla spółgłoski [k] bardziej lub mniej miękkopodniebienne miejsce artykulacji.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Spółgłoska miękkopodniebienna (ang. velar) w języku lakhota