Spółgłoska zwarta podniebienna dźwięczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska zwarta podniebienna dźwięczna
Numer IPA 108
ɟ
Jednostka znakowa ɟ
Unikod U+025f
UTF-8 (hex) c9 9f
Inne systemy
X-SAMPA J\
Kirshenbaum J
Alfabet Braille'a ⠔⠚
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska zwarta podniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ɟ].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

Opis[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

Spółgłoska może być wymówiona:

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

W polskich transkrypcjach miękki odpowiednik spółgłoski /g/ jest często oznaczany, dla łatwiejszego odróżnienia, symbolem ⟨ɟ⟩, jednak nie jest on podniebienny, a prewelarny, dlatego w wąskiej transkrypcji dokładniejszym zapisem jest ⟨ɡ̟⟩ lub ⟨ɡʲ⟩. Podobna konwencja stosowana jest w przypadku jej bezdźwięcznych odpowiedników, zwartego oraz szczelinowego, zapisywanych jako ⟨c⟩ i ⟨ç⟩.