Spójność pomiarowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spójność pomiarowa – właściwość pomiaru lub wzorca jednostki miary polegająca na tym, że można go powiązać z określonymi odniesieniami, na ogół z wzorcami państwowymi lub międzynarodowymi jednostkami miary, za pośrednictwem nieprzerwanego łańcucha porównań, z których wszystkie mają określone niepewności.

Zachowanie spójności pomiarowej jest warunkiem jednoznaczności wyników pomiarów, umożliwiającym ich wzajemne porównanie.

Nowa, trzecia edycja normy ISO/IEC 17025:2017 jeszcze mocniej podkreśla znaczenie zapewnienia spójności pomiarowej w laboratorium, jako podstawy do otrzymywania wiarygodnych wyników pomiarów. Wymagania dotyczące zapewnienia spójności pomiarowej, obok wymagań dotyczących zapewnienia jakości w pobieraniu prób, zostały najsilniej rozbudowane w trzecim wydaniu standardu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]