Spławie (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół pw. św. Andrzeja Apostoła
Stara architektura wiejska
Dworski Rów w Spławiu

Spławie – część Poznania na południowy wschód od centrum miasta, w obrębie osiedla samorządowego Szczepankowo-Spławie-Krzesinki.

Historia[edytuj]

W II okresie epoki brązu istniała osada, zlokalizowana pomiędzy dzisiejszymi ulicami Ostrowską i Poznańskie Sady. Osada ta związana była z kulturą trzciniecką[1].

Pierwsze wzmianki archiwalne nt. wsi Spławie pochodzą z XII i XIII wieku, a wprowadzonych na początku lat 70. badaniach archeologicznych na terenie Spławia odkryto ślady dwóch osad wczesnośredniowiecznych (przy ulicy Przemyskiej i Bobrownickiej) i osady neolitycznej (przy ulicy Boreckiej). W XVIII wieku wieś stała się własnością zamożnego rodu wielkopolskiego Mycielskich. Pozostawała ich własnością aż do początku lat 30. XX wieku, gdy po bankructwie folwarku Spławie ziemie wsi zostały rozparcelowane i sprzedane. W granice Poznania Spławie zostało włączone w 1942.[potrzebny przypis]

Do niedawna o charakterze rolniczym, od kilkunastu lat Spławie ulega intensywnej zabudowie, stając się typową dzielnicą willową. Administracyjnie tworzy, razem ze Szczepankowem i Krzesinkami, osiedle (o charakterze samorządu pomocniczego) "Szczepankowo-Spławie-Krzesinki".

Komunikacja[edytuj]

W latach 1902-1976 przez Spławie przebiegała linia wąskotorowej Średzkiej Kolei Powiatowej, tu też znajdowała się stacja (a właściwie przystanek) o nazwie Spławie Średzkie, a później Poznań Spławie Wąsk.
Obecnie Spławie obsługiwane jest przez linie autobusowe MPK Poznań 54, 62 (poranne kursy w dni świąteczne) i 244.

Atrakcje turystyczne[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Jarmila Kaczmarek, Najdawniejsze skarby Starołęki, Głuszyny i Krzesin, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s.11, ISSN 0137-3552
  2. praca zbiorowa, Przegląd wielkopolskich zabytków przyrody, PiWRL, Poznań, 1966, s.301

Bibliografia[edytuj]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8

Linki zewnętrzne[edytuj]