Spawarka elektryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spawarka elektryczna

Spawarka elektrycznaurządzenie służące do spawania, czyli łączenia elementów metalowych przy wykorzystaniu dodatkowego spoiwa, najczęściej w postaci elektrody. Złączenie następuje w wyniku nadtopienia materiału łączonego i elektrody, pod wpływem temperatury łuku elektrycznego powstającego między materiałem a elektrodą.

Źródłem prądu spawania jest najczęściej transformator spawalniczy zasilany napięciem sieciowym, jednofazowym (w Polsce 230 V) lub trójfazowym (w Polsce 400 V). Napięcie spawania jest dużo niższe, w związku z koniecznością uzyskania dużej wartości natężenia prądu, zgodnie z zależnością:

Spawarki transformatorowe są urządzeniami dużymi i ciężkimi – np. dla prądu spawania 300 A masa spawarki sięga nawet 350 kg (starsze spawarki Polskie spawarki Bester czy Ozas). Nowocześniejszymi urządzeniami są spawarki inwerterowe, w których zamiast transformatora spawalniczego wykorzystano Inwertor (Falownik) tj układ elektroniczny składający się tranzystorów bipolarnych z izolowaną bramką (IGBT) umożliwia to sterowanie prądem spawania za pomocą regulacji częstotliwości, pozwoliło to na znaczne obniżenie masy urządzenia.

Dodatkowo najnowsze spawarki są już zasilane prądem DC z akumulatora, więc mamy spawarki zasilane prądem DC oraz AC/DC (230 i 400V)

Spawarki można też podzielić na kilka kategorii w zależności od tego jaki proces wykorzystują do spawania tj.:

Spawarki MMA - spawające elektrodą otuloną

Spawarki MAG - spawające drutem litym ale tylko stal czarną oraz nierdzewną

Spawarki MIG-MAG - spawające drutem litym oraz samoosłonowym, stal czarną, nierdzewną, metale kolorowe w tym aluminium itd.

Spawarki TIG DC - spawające nietopliwą elektrodą wolframową, stal czarną oraz nierdzewną

Spawarki TIG AC/DC - spawające nietopliwą elektrodą wolframową, stal czarną, nierdzewną oraz metale kolorowe (aluminium itp.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]