Województwo kieleckie (II Rzeczpospolita): Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja nieprzejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
→‎Bibliografia: drobne techniczne
Linia 51: Linia 51:


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
{{bibliografia start}}
*T. Koba-Ryszewska, ''Przeszłość administracyjna ziem województwa kieleckiego'', (w) Z dziejów ziemi kieleckiej (1918-1944), Warszawa 1970
# T. Koba-Ryszewska, ''Przeszłość administracyjna ziem województwa kieleckiego'', (w:) ''Z dziejów ziemi kieleckiej (1918-1944)'', Warszawa 1970.
*J. Z. Pająk, ''Dzieje podziałów administracyjnych a granice regionu świętokrzyskiego'', (w) Region świętokrzyski. Mit czy rzeczywistość?, Kielce 2001
# J. Z. Pająk, ''Dzieje podziałów administracyjnych a granice regionu świętokrzyskiego'', (w:) ''Region świętokrzyski. Mit czy rzeczywistość?'', Kielce 2001.
*J. Swajdo, ''Między Wisłą a Pilicą. Dzieje podziałów administracyjnych w regionie kielecko-radomskim do 1975 roku'', Kielce 2005
# J. Swajdo, ''Między Wisłą a Pilicą. Dzieje podziałów administracyjnych w regionie kielecko-radomskim do 1975 roku'', Kielce 2005.
{{bibliografia stop}}


{{Podział II RP}}
{{Podział II RP}}

Wersja z 12:17, 18 lis 2008

Szablon:Województwo II RP infobox

Pałac Biskupów Krakowskich, w latach 1919-1939 siedziba Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach

Województwo kieleckiewojewództwo II Rzeczypospolitej, utworzone 2 sierpnia 1919 na mocy ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych II instancji[1]. Stolicą województwa były Kielce. W skład województwa weszły ziemie dawnej guberni kieleckiej i guberni radomskiej wraz z Zagłębiem Dąbrowskim i powiatem częstochowskim[2].

Województwo było początkowo podzielone na 16 powiatów ziemskich: będziński, częstochowski, iłżecki (z siedzibą w Wierzbniku), jędrzejowski, kielecki, konecki, kozienicki, miechowski, olkuski, opatowski, opoczyński, pińczowski, radomski, sandomierski, stopnicki (z siedzibą w Busku) oraz włoszczowski.

Według spisu z 1921 województwo kieleckie miało 2 535 898 mieszkańców. Gęstość zaludnienia przy obszarze 25 741 km² wynosiła 98,5 mieszkańców na km²[3]. Było to jedno z województw rdzennie polskich, liczyło 91,3% ludności polskiej i 8,5% żydowskiej[3]. 87,6% mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 11,9% wyznania mojżeszowego[3].

W 1934 wydzielono trzy nowe powiaty grodzkie: Częstochowę, Sosnowiec i Radom. Powstał wówczas także ziemski powiat zawierciański. Województwo miało obszar 25 736 km² i 1 858 700 mieszkańców[1].

Na mocy ustawy z 9 kwietnia 1938 granice województwa zostały zmienione. Powiaty opoczyński i konecki przeniesiono do województwa łódzkiego. W nowych granicach w 1939 województwo kieleckie miało 2 024 500 mieszkańców[1].

Wojewodowie kieleccy w II Rzeczypospolitej

  1. a b c Kielce jako stolica regionu na stronie Informatora Miejskiego Kielc
  2. Miasta polskie w Tysiącleciu, przewodn. kom. red. Stanisław Pazyra, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław - Warszawa - Kraków, 1965-1967, Tom I, s. 490
  3. a b c Województwo kieleckie na stronie Galerii Alfabet Polski

Bibliografia

Szablon:Bibliografia start

  1. T. Koba-Ryszewska, Przeszłość administracyjna ziem województwa kieleckiego, (w:) Z dziejów ziemi kieleckiej (1918-1944), Warszawa 1970.
  2. J. Z. Pająk, Dzieje podziałów administracyjnych a granice regionu świętokrzyskiego, (w:) Region świętokrzyski. Mit czy rzeczywistość?, Kielce 2001.
  3. J. Swajdo, Między Wisłą a Pilicą. Dzieje podziałów administracyjnych w regionie kielecko-radomskim do 1975 roku, Kielce 2005.

Szablon:Bibliografia stop

Szablon:Podział II RP