Francesco Bussone: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
brak opisu edycji
(poprawa linków)
 
 
[[8 września]] [[1420]] ponownie pokonał wojska Malatesty w okolicach [[Brescia|Brescii]], a miesiąc później triumfalnie wkroczył do Mediolanu. Wkrótce Brescia padła i została wydana na pastwę żołnierzy księcia Mediolanu. Do osiągnięć Francesca Bussone należy zaliczyć także wyprawę przeciwko zbuntowanym Szwajcarom, której kulminacją była bitwa pod [[Bellinzona|Bellinzoną]] i okupacja [[Altdorf (Uri)|Altdorf]].
 
Filippo Maria nagrodził go za te wyczyny tytułami i honorami oraz dając mu za żonę [[Antonia Visconti|Antonię Visconti]] pochodzącą z głównej linii dynastii. Fakt ten prawdopodobnie wzbudził w Bussone nadzieję na to, że będzie następcą księcia, co spowodowało, iż kondotier zaczął się zachowywać w sposób arogancki i bezczelny, co było nie do zaakceptowania dla władcy. Dlatego więc Filippo Maria odebrał mu dowództwo armii i ustanowił gubernatorem niedawno odzyskanej i ciągle mało stabilnej Genui. Ta marginalizacja spowodowała, że Carmagnola porzucił służbę u Viscontiego i przeszedł na stronę [[Republika Wenecka|Wenecji]], która była już zdecydowana zerwać sojusz i Mediolanem i popierać [[Florencja|Florencję]], zagrożoną ze strony Viscontiego. Został mianowany ''Capitano Generale'', czyli głównodowodzącym sojuszu, które zawarła Wenecja z Florencją i osiadł w [[Treviso]]. Do tego miasta zostali wygnani [[Walentyna Visconti]], córka [[Bernabò Visconti|Bernabò Viscontiego]] i jej mąż [[Giovanni Aliprandi]]. W rzeczywistości wysłał ich Filippo Maria Visconti, aby uknuli spisek i otruli Francesco Bussone. Ten, gdy się dowiedział o intrydze, rozkazał aresztować i następnie ściąć Aliprandiego ([[1426]]).

Menu nawigacyjne