Bateria nr 31: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 14 bajtów ,  8 lat temu
m
poprawa linków
(Kategoria:Budowle obronne w Polsce)
m (poprawa linków)
W dziedzinie sprzętu artyleryjskiego Marynarka Wojenna (jako pierwsza z polskich sił zbrojnych) rozpoczęła długotrwałą współpracę z "Boforsem" (w armaty Boforsa wyposażone były polskie kontrtorpedowce i [[okręt podwodny|okręty podwodne]]).
 
Pierwszą umowę z Boforsem podpisano [[20 grudnia]] 1933 na dostawę czterech armat kal. 152.4 mm wz. 30 dla nowej baterii nadbrzeżnej na Helu. Bezpośredni nadzór nad próbami poligonowymi w [[Szwecja|Szwecji]] i późniejszym montażem armat na Helu sprawował z ramienia Marynarki Wojennej chor. mar. Jana Lichego.
 
W czerwcu [[1935]] pierwsza partia dostawy została załadowana na polski transportowiec wojskowy [[ORP Wilia]] i przewieziona do [[Gdynia|Gdyni]]. Stamtąd transportem kolejowym działa zostały przewiezione do Helu. Druga partia w ten sam sposób dotarła do miejsca przeznaczenia we wrześniu.
Zachowały się przebudowane stanowiska baterii, znajdujące się na terenie wojskowym w [[Hel (miasto)|Helu]] oraz dwie oryginalne armaty 152 mm. Jedna z armat znajduje się w [[Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni]] (wystawa plenerowa), a druga w [[Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie]].
 
W maju 2008 roku staraniem [[Muzeum Obrony Wybrzeża]] odrestaurowano i oddano do zwiedzania stanowisko nr 4 bat. Laskowskiego wraz z zachowaną na nim powojenną armatą [[B-13]] i galerią umieszczoną w podziemiach stanowiska.
 
== Linki zewnętrzne ==

Menu nawigacyjne