Pomoc:Nazewnictwo geograficzne: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
m (→‎Nazwy oryginalne: jęz., ort.)
m (drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
 
 
Dla obiektów leżących poza granicami Polski należy stosować nazwy polskie, jeżeli polska nazwa (egzonim) jest zalecana przez [[Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej|Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej]]<ref>Aktualna lista zalecanych przez Komisję polskich nazw geograficznych znajduje się na stronie [http://ksng.gugik.gov.pl/wpngs.php ''Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata'']</ref>. Jeżeli polska nazwa nie jest zalecana przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych powinno stosować się nazwy oryginalne, jednak dopuszczalne są od tego wyjątki:
* dla obiektów znajdujących się na terenie II RP, lecz obecnie leżących poza terytorium Polski, można stosować przedwojenne urzędowe nazwy, pod warunkiem, że obecnie ich nazwy (ukraińskie, białoruskie, litewskie) są jedynie zaadaptowaniem do nowego języka (czyli zapisem fonetycznym, tłumaczeniem, czy też zmianą końcówki fleksyjnej) dawnej urzędowej nazwy polskiej, a nie zupełnie nową nazwą (np. dla miejscowości współcześnie zwanej Рихтичі (Rychtyczi) można zastosować przedwojenną nazwę Rychcice, natomiast dla miejscowości obecnie zwanej Залужани (Załużany) nie należy stosować przedwojennej nazwy Wacowice) oraz nazwy te są stosowane we współczesnej literaturze (nie ma sensu wprowadzać nazw od kilkudziesięciu lat niestosowanych).
* dla obiektów, dla których polskie nazwy często spotykane są we współczesnej literaturze (można brać pod uwagę: mapy, atlasy i atlasyencyklopedie, książki geograficzne, filologiczne, historyczne (encyklopedie,i książkiinne naukowe, podręczniki) i, czasopisma naukowe z tych dziedzin, przewodniki turystyczne – nazwa w danej postaci powinna występować w kilku źródłach różnych autorów, a nie wystarczy, że pojawia siętylko w jednej czy dwóch publikacjach).
 
Jeżeli jednak w wypadkudla danego obiektu geograficznego Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych w swoich publikacjach podaje wyłącznie nazwę oryginalną, to nie należy dla takiego obiektu wprowadzaćstosować egzonimu jako nazwy głównej.
 
Pewne spolszczenia dopuszczalne są też w przypadku innych nazw geograficznych – w przypadku nazw składających się z terminu rodzajowego (tzn. terminu geograficznego typu ''góry'', ''morze'', ''zatoka'' itp.) i terminu wyróżniającego można tłumaczyć termin rodzajowy. Jednak nie we wszystkich przypadkach taki termin można tłumaczyć. Terminu rodzajowego nie należy tłumaczyć w przypadkach:
25 535

edycji

Menu nawigacyjne