Pasażerka: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 49 bajtów ,  4 miesiące temu
m
→‎Produkcja: link do scenografa
(szablon)
m (→‎Produkcja: link do scenografa)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
== Produkcja ==
[[Plik:Aleksandra Slaska Polish actress.jpg|thumb|180px|[[Aleksandra Śląska]]]]
Przystępując do realizacji ''Pasażerki,'' Andrzej Munk miał za sobą lekturę obozowych opowiadań [[Tadeusz Borowski (pisarz)|Tadeusza Borowskiego]], a także wspomnień [[Rudolf Höß|Rudolfa Hössa]], przypuszczalnie znał też książkę [[Robert Merle|Roberta Merle]] ''Śmierć jest moim rzemiosłem'' oraz film ''[[Noc i mgła]]'' (1955) [[Alain Resnais|Alaina Resnais'go]]{{Odn|Nurczyńska-Fidelska|1982|s=129}}. Reżyser miał na celu adaptację słuchowiska radiowego pod tytułem ''Pasażerka z kabiny 45'' [[Zofia Posmysz|Zofii Posmysz]], które zostało nadane przez [[Polskie Radio]] 28 sierpnia 1959 roku. Posmysz w swym słuchowisku zawarła autobiograficzny epizod z czasów [[II wojna światowa|drugiej wojny światowej]]; jako więźniarka w Auschwitz-Birkenau wdała się w pojedynek psychologiczny ze strażniczką Anneliese Franz, właściwie odczytując jej intencje i unikając jej gniewu – a tym samym ratując swoje życie. Esesmanka miała traktować Posmysz jako osobistą własność i darzyła ją osobistą opieką{{odn|Łysak|2019|s=17}}.
 
Zaintrygowany słuchowiskiem, Munk zaproponował Posmysz napisanie scenariusza widowiska dla [[Teatr Telewizji|Teatru Telewizji]]. Jego premiera nastąpiła 10 października 1960 roku (nagranie nie zachowało się), po czym Munk wraz z Posmysz przystąpili do tworzenia filmowej wersji widowiska{{Odn|Nurczyńska-Fidelska|1982|s=131-132}}. W porównaniu z pierwowzorami, które koncentrowały się na współczesnym epizodzie z życia Lizy i Waltera, Munk wprowadził zmiany rozbudowując wątek obozowy. Na 65 stron maszynopisu scenariusza tylko 23 strony poświęcone były części współczesnej{{Odn|Nurczyńska-Fidelska|1982|s=145}}.
Gdy Munk, zrealizowawszy jedynie część filmu, zginął w wypadku samochodowym 20 września 1961, Zespół Realizatorów Filmowych „Kamera” podjął decyzję o zmontowaniu istniejącego materiału w film. Zadania tego podjął się współpracownik reżysera [[Witold Lesiewicz]]. [[Wiktor Woroszylski]], który był autorem komentarza do filmu (wygłoszonego przez [[Tadeusz Łomnicki|Tadeusza Łomnickiego]]), uzasadniał decyzję Zespołu następująco: „Jedynie godząc się na przyjęcie materiałów Munka za tekst uszkodzony, częściowo zatarty, umożliwiający różne kontynuacje w wyobraźni odbiorcy, ale podlegający raczej odczytaniu niż całkowitej restauracji, utrwalimy walor artystyczny właściwy takiemu dziełu”{{Odn|Nurczyńska-Fidelska|1982|s=123}}.
 
Film jest uznawany za zamknięcie [[polska szkoła filmowa|polskiej szkoły filmowej]], rozwijającej się od połowy lat 50. XX wieku{{odn|Werner|1985|s=24-25}}<ref>{{Cytuj | autor=[[Marek Hendrykowski]] | tytuł =„Polska Szkoła Filmowa” jako formacja artystyczna | czasopismo =Acta Universitatis Lodziensis, Folia Scientiae Artium et Litterarum | wolumin =7 | s =13-17 | data =1998}}</ref>.
 
== Odbiór ==

Menu nawigacyjne

Narzędzia osobiste

Przestrzenie nazw

Warianty