Andrzej Wróbel (prawnik): Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
drobne redakcyjne
dr techn., popr. linków
Linia 11: Linia 11:
|odznaczenia =
|odznaczenia =
}}
}}
'''Andrzej Wróbel''' (ur. [[18 lipca]] [[1953]] w [[Bodzechów|Bodzechowie]]) – [[Polska|polski]] [[prawo|prawnik]], [[Tytuł naukowy|profesor]] [[Nauki prawne|nauk prawnych]], [[nauczyciel akademicki]], sędzia [[Sąd Najwyższy (Polska)|Sądu Najwyższego]] w [[stan spoczynku|stanie spoczynku]], w latach 2011–2017 sędzia [[Trybunał Konstytucyjny (Polska)|Trybunału Konstytucyjnego]], redaktor naczelny miesięcznika „[[Państwo i Prawo]]”.
'''Andrzej Wróbel''' (ur. [[18 lipca]] [[1953]] w [[Bodzechów|Bodzechowie]]) – [[Polska|polski]] [[prawo|prawnik]], [[Tytuł profesora|profesor]] [[Nauki prawne|nauk prawnych]], [[nauczyciel akademicki]], sędzia [[Sąd Najwyższy (Polska)|Sądu Najwyższego]] w [[stan spoczynku|stanie spoczynku]], w latach 2011–2017 sędzia [[Trybunał Konstytucyjny (Polska)|Trybunału Konstytucyjnego]], redaktor naczelny miesięcznika „[[Państwo i Prawo]]”.


== Życiorys ==
== Życiorys ==
Ukończył studia prawnicze na [[Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej|Wydziale Prawa i Administracji]] [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie|Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]]. Został w 1976 pracownikiem Zakładu Prawa Administracyjnego i Nauki o Administracji na tej uczelni. W 1982 [[Doktor (stopień naukowy)|doktoryzował się]], a w 1991 uzyskał na UMCS stopień [[habilitacja|doktora habilitowanego]] nauk prawnych na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. ''Centralne planowanie państwowe. Studium administracyjno-prawne''. W 2002 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Specjalizuje się w prawie publicznym (w tym administracyjnym) i prawie europejskim. Odbywał staże i prowadził badania naukowe na uczelniach zagranicznych (m.in. w [[Heidelberg]]u i [[Lwów|Lwowie]]).
Ukończył studia prawnicze na [[Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej|Wydziale Prawa i Administracji]] [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]]. Został w 1976 pracownikiem Zakładu Prawa Administracyjnego i Nauki o Administracji na tej uczelni. W 1982 [[Doktor (stopień naukowy)|doktoryzował się]], a w 1991 uzyskał na UMCS stopień [[habilitacja|doktora habilitowanego]] nauk prawnych na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. ''Centralne planowanie państwowe. Studium administracyjno-prawne''. W 2002 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Specjalizuje się w prawie publicznym (w tym administracyjnym) i prawie europejskim. Odbywał staże i prowadził badania naukowe na uczelniach zagranicznych (m.in. w [[Heidelberg]]u i [[Lwów|Lwowie]]).


Prowadził zajęcia na Uniwersytecie w Katanii, [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]] i innych uczelniach. Był prodziekanem WPiA UMCS ds. studiów zaocznych studiów administracyjnych (1994). Od 2002 do 2006 zasiadał w [[Rada Legislacyjna|Radzie Legislacyjnej]] IX kadencji, przewodniczył radzie programowej [[Krajowe Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury|Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury]]. Został profesorem w [[SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny|Szkole Wyższej Psychologii Społecznej]] i w [[Instytut Nauk Prawnych PAN|Instytucie Nauk Prawnych PAN]], a w 2004 sędzią Sądu Najwyższego w Izbie Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wszedł też w skład redakcji „Europejskiego Przeglądu Sądowego”.
Prowadził zajęcia na Uniwersytecie w Katanii, [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]] i innych uczelniach. Był prodziekanem WPiA UMCS ds. studiów zaocznych studiów administracyjnych (1994). Od 2002 do 2006 zasiadał w [[Rada Legislacyjna|Radzie Legislacyjnej]] IX kadencji, przewodniczył radzie programowej [[Krajowe Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury|Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury]]. Został profesorem w [[SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny|Szkole Wyższej Psychologii Społecznej]] i w [[Instytut Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk|Instytucie Nauk Prawnych PAN]], a w 2004 sędzią Sądu Najwyższego w Izbie Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wszedł też w skład redakcji „Europejskiego Przeglądu Sądowego”.


W 2010 rekomendowany przez klub poselski [[Sojusz Lewicy Demokratycznej|SLD]] do [[Trybunał Konstytucyjny (Polska)|Trybunału Konstytucyjnego]] (z poparciem posłów z innych ugrupowań, w tym [[Platforma Obywatelska|PO]]), nie został jednak wówczas wybrany. W 2011 został zgłoszony po raz kolejny, tym razem wybrano go w skład TK (w miejsce [[Ewa Łętowska|Ewy Łętowskiej]]). Ślubowanie złożył 29 maja tego samego roku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://archive.is/5v3t|tytuł=Ślubowanie sędziego TK|opublikowany=prezydent.pl|data=30 maja 2011|data dostępu=2011-05-30}}</ref>. W grudniu 2016 zapowiedział rezygnację ze stanowiska sędziego Trybunału Konstytucyjnego i powrót do orzekania w Sądzie Najwyższym<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Domagalski | imię = Marek | tytuł = Trybunał Konstytucyjny przed zasadniczym zwrotem| czasopismo = Rzeczpospolita | strony = C3 | data = 20 grudnia 2016}}</ref>, motywując swoją decyzję sprzeciwem wobec sposobu, w jaki [[Prawo i Sprawiedliwość]] [[Kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego w Polsce|obchodzi się z TK]]<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Kryszkiewicz | imię = Małgorzata | nazwisko2 = Osiecki | imię2 = Grzegorz | tytuł = Twarda linia Prawa i Sprawiedliwości | czasopismo = Dziennik Gazeta Prawna | strony = A6 | data = 21 grudnia 2016}}</ref>. Prezydent [[Andrzej Duda]] powołał go na sędziego Sądu Najwyższego 24 stycznia 2017<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20170124204533/http://www.prezydent.pl/aktualnosci/nominacje/art,45,nominacja-dla-andrzeja-wrobla-na-sedziego-sn.html|tytuł=Nominacja dla Andrzeja Wróbla na sędziego SN|opublikowany=prezydent.pl|data=24 stycznia 2017|data dostępu=2017-01-24}}</ref>. Z dniem 1 kwietnia 2020 przeszedł w stan spoczynku<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.sn.pl/aktualnosci/SitePages/Wydarzenia.aspx?ItemSID=623-0dc69815-3ade-42fa-bbb8-549c3c6969c5&ListName=Wydarzenia | tytuł = Sędziowie Jerzy Kuźniar oraz Andrzej Wróbel przeszli w stan spoczynku | data = 2 kwietnia 2021 | praca = Sąd Najwyższy | opublikowany = sn.pl | data dostępu = 2021-01-29}}</ref>.
W 2010 rekomendowany przez klub poselski [[Sojusz Lewicy Demokratycznej|SLD]] do [[Trybunał Konstytucyjny (Polska)|Trybunału Konstytucyjnego]] (z poparciem posłów z innych ugrupowań, w tym [[Platforma Obywatelska|PO]]), nie został jednak wówczas wybrany. W 2011 został zgłoszony po raz kolejny, tym razem wybrano go w skład TK (w miejsce [[Ewa Łętowska|Ewy Łętowskiej]]). Ślubowanie złożył 29 maja tego samego roku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://archive.is/5v3t|tytuł=Ślubowanie sędziego TK|opublikowany=prezydent.pl|data=30 maja 2011|data dostępu=2011-05-30}}</ref>. W grudniu 2016 zapowiedział rezygnację ze stanowiska sędziego Trybunału Konstytucyjnego i powrót do orzekania w Sądzie Najwyższym<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Domagalski | imię = Marek | tytuł = Trybunał Konstytucyjny przed zasadniczym zwrotem| czasopismo = Rzeczpospolita | strony = C3 | data = 20 grudnia 2016}}</ref>, motywując swoją decyzję sprzeciwem wobec sposobu, w jaki [[Prawo i Sprawiedliwość]] [[Kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego w Polsce|obchodzi się z TK]]<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Kryszkiewicz | imię = Małgorzata | nazwisko2 = Osiecki | imię2 = Grzegorz | tytuł = Twarda linia Prawa i Sprawiedliwości | czasopismo = Dziennik Gazeta Prawna | strony = A6 | data = 21 grudnia 2016}}</ref>. Prezydent [[Andrzej Duda]] powołał go na sędziego Sądu Najwyższego 24 stycznia 2017<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20170124204533/http://www.prezydent.pl/aktualnosci/nominacje/art,45,nominacja-dla-andrzeja-wrobla-na-sedziego-sn.html|tytuł=Nominacja dla Andrzeja Wróbla na sędziego SN|opublikowany=prezydent.pl|data=24 stycznia 2017|data dostępu=2017-01-24}}</ref>. Z dniem 1 kwietnia 2020 przeszedł w stan spoczynku<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.sn.pl/aktualnosci/SitePages/Wydarzenia.aspx?ItemSID=623-0dc69815-3ade-42fa-bbb8-549c3c6969c5&ListName=Wydarzenia | tytuł = Sędziowie Jerzy Kuźniar oraz Andrzej Wróbel przeszli w stan spoczynku | data = 2 kwietnia 2021 | opublikowany = Sąd Najwyższy | data dostępu = 2021-01-29}}</ref>.


Jest redaktorem naczelnym miesięcznika „[[Państwo i Prawo]]”<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/oferta/panstwo-i-prawo | tytuł = Redakcja | opublikowany = czasopisma.wolterskluwer.pl | data dostępu = 2015-08-31}}</ref>.
Objął funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „[[Państwo i Prawo]]”<ref>{{cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20160304205758/http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/oferta/panstwo-i-prawo | tytuł = Redakcja | opublikowany = czasopisma.wolterskluwer.pl | data dostępu = 2015-08-31}}</ref>. Został wybrany na członka [[Komitet Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk|Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk]] kadencji 2020–2023<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wyborykomitety.pan.pl/wp-content/uploads/2020/01/Komitet-Nauk-Prawnych-PAN.pdf | tytuł = Komitet Nauk Prawnych PAN | opublikowany = pan.pl | data dostępu = 2020-02-23}}</ref>.

Został wybrany na członka [[Komitet Nauk Prawnych PAN|Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk]] kadencji 2020–2023<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wyborykomitety.pan.pl/wp-content/uploads/2020/01/Komitet-Nauk-Prawnych-PAN.pdf | tytuł = Komitet Nauk Prawnych PAN | opublikowany = pan.pl | data dostępu = 2020-02-23}}</ref>.


== Wybrane publikacje ==
== Wybrane publikacje ==

Wersja z 20:18, 29 sty 2021

Andrzej Wróbel
Ilustracja
Andrzej Wróbel i Ewa Łętowska (2011)
Data i miejsce urodzenia

18 lipca 1953
Bodzechów

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres

od 2011
do 2017

Andrzej Wróbel (ur. 18 lipca 1953 w Bodzechowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki, sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku, w latach 2011–2017 sędzia Trybunału Konstytucyjnego, redaktor naczelny miesięcznika „Państwo i Prawo”.

Życiorys

Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Został w 1976 pracownikiem Zakładu Prawa Administracyjnego i Nauki o Administracji na tej uczelni. W 1982 doktoryzował się, a w 1991 uzyskał na UMCS stopień doktora habilitowanego nauk prawnych na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Centralne planowanie państwowe. Studium administracyjno-prawne. W 2002 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Specjalizuje się w prawie publicznym (w tym administracyjnym) i prawie europejskim. Odbywał staże i prowadził badania naukowe na uczelniach zagranicznych (m.in. w Heidelbergu i Lwowie).

Prowadził zajęcia na Uniwersytecie w Katanii, Uniwersytecie Warszawskim i innych uczelniach. Był prodziekanem WPiA UMCS ds. studiów zaocznych studiów administracyjnych (1994). Od 2002 do 2006 zasiadał w Radzie Legislacyjnej IX kadencji, przewodniczył radzie programowej Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury. Został profesorem w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej i w Instytucie Nauk Prawnych PAN, a w 2004 sędzią Sądu Najwyższego w Izbie Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wszedł też w skład redakcji „Europejskiego Przeglądu Sądowego”.

W 2010 rekomendowany przez klub poselski SLD do Trybunału Konstytucyjnego (z poparciem posłów z innych ugrupowań, w tym PO), nie został jednak wówczas wybrany. W 2011 został zgłoszony po raz kolejny, tym razem wybrano go w skład TK (w miejsce Ewy Łętowskiej). Ślubowanie złożył 29 maja tego samego roku[1]. W grudniu 2016 zapowiedział rezygnację ze stanowiska sędziego Trybunału Konstytucyjnego i powrót do orzekania w Sądzie Najwyższym[2], motywując swoją decyzję sprzeciwem wobec sposobu, w jaki Prawo i Sprawiedliwość obchodzi się z TK[3]. Prezydent Andrzej Duda powołał go na sędziego Sądu Najwyższego 24 stycznia 2017[4]. Z dniem 1 kwietnia 2020 przeszedł w stan spoczynku[5].

Objął funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „Państwo i Prawo[6]. Został wybrany na członka Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk kadencji 2020–2023[7].

Wybrane publikacje

  • Instytucje prawa administracyjnego (współredaktor), C.H. Beck, Warszawa 2010
  • Karta Praw Podstawowych w europejskim i krajowym porządku prawnym (red.), Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2009
  • Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz (współautor), Zakamycze, Kraków 2000
  • Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (współautor), C.H. Beck, Warszawa 2010
  • Odpowiedzialność odszkodowawcza w administracji (współredaktor), C.H. Beck, Warszawa 2010
  • Postępowanie administracyjne (współautor), Zakamycze, Kraków 1998
  • Postępowanie administracyjne i postępowanie egzekucyjne w administracji (współautor), Zakamycze, Kraków 2002
  • Prawna ochrona gruntów rolnych w procesie inwestycyjnym, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1984
  • Prawo procesowe administracyjne (współredaktor), C.H. Beck, Warszawa 2010
  • Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską 3 tomy (współautor), Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2008–2010
  • Ustrój i zadania administracji publicznej w Rzeczypospolitej Polskiej (współautor), FFE, Warszawa 1993
  • Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (red.), Zakamycze, Kraków 2004
  • Współpraca sądowa w sprawach cywilnych i karnych (współredaktor), C.H. Beck, Warszawa 2007
  • Warto chronić państwo prawa. Andrzej Wróbel w rozmowie z Krzysztofem Sobczakiem, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2017 ISBN 978-83-8107-068-3

Przypisy

  1. Ślubowanie sędziego TK. prezydent.pl, 30 maja 2011. [dostęp 2011-05-30].
  2. Marek Domagalski. Trybunał Konstytucyjny przed zasadniczym zwrotem. „Rzeczpospolita”, s. C3, 20 grudnia 2016. 
  3. Małgorzata Kryszkiewicz, Grzegorz Osiecki. Twarda linia Prawa i Sprawiedliwości. „Dziennik Gazeta Prawna”, s. A6, 21 grudnia 2016. 
  4. Nominacja dla Andrzeja Wróbla na sędziego SN. prezydent.pl, 24 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-24].
  5. Sędziowie Jerzy Kuźniar oraz Andrzej Wróbel przeszli w stan spoczynku. Sąd Najwyższy, 2 kwietnia 2021. [dostęp 2021-01-29].
  6. Redakcja. czasopisma.wolterskluwer.pl. [dostęp 2015-08-31].
  7. Komitet Nauk Prawnych PAN. pan.pl. [dostęp 2020-02-23].

Bibliografia