Jan Oderfeld: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 555 bajtów ,  13 lat temu
uzupełn.
m (drobne redakcyjne ale to hasło potrzebuje dużej pomocy redakcyjnej i językowej)
(uzupełn.)
Ukończył sekcje ogólną Wydziału Mechanicznego [[Politechnika Warszawska|Politechniki Warszawskiej]].
 
Swoją pracę zwodową rozpoczął w latach dwudziestych XX wieku w wytwórni "Pocisk" w której powstał m.inn. [[silnik rotacyjny|silnik birotacyjny]] inż Henryka Brzeskiego (dwie wersje). Przed wojną pracował jako inżynier w przemyśle lotniczym, jako konstruktor silników lotniczych i turbin lotniczych. Był współtwórcą pierwszej konstrukcji polskiego silnika odrzutowego. W 1931 wraz z inż. Władysławem Bernadzikiewiczem i inż. Józefem Sachsem zbudował pierwszy w Polsce duży model turbinowego silnika odrzutowego. W 1932 w Warsztacie Doświadczalnym Państwowych Zakładów Inżynierii - Ursus, wykonał silnik odrzutowy, zwany strumienicą, o zasadzie działania identycznej z zasadą działania współczesnego silnika pulsacyjnego. Od jesieni 1934 r. współuczestniczył w projektowaniu 8-cylindrowego silnika rzędowego o układzie odwróconej litery V, o mocy startowej 450 KM, przeznaczonego(głównym konstruktorem był inż. [[Stanisław Nowkuński]]) który miał służyć do napędu m.inn. pierwszego polskiego samolotu wielozadaniowego [[PZL.38 Wilk]]. Do 1938 r. wykonano 7 prototypów takich silników. Po tragicznej śmierci inż Nowkuńskiego usuwał usterki i problemy rozwojowe tego bardzo wysilonego na owe czasy silnika lotniczego. Pracował też nad wersją rozwojową tego silnika mającą 12 cylindrów i moc 600 KM. W czasie wojny pracował w [[Skierniewice|Skierniewicach]] w Zakładzie Mechanicznym jako kierownik.
 
Po wojnie rozpoczął działalność dydaktyczną, początkowo w szkole Wawelberga i Rotwanda, a następnie od roku 1949 do 1978 w Politechnice Warszawskiej. Od roku 1955 do emerytury w roku 1978 był kierownikiem Katedry Teorii Maszyn i Mechanizmów Politechniki Warszawskiej. W latach [[1965]] - [[1967]] był dziekanem [[Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej|Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa]] Politechniki Warszawskiej. Jest twórcą polskiej szkoły teorii maszyn i mechanizmów. Działał także w [[Główny Urząd Miar|Głównym Urzędzie Jakości i Miar]]. Był twórcą polskiego systemu norm, a w szczególności statystycznego odbioru jakości towarów klasyfikowanych. W tej dziedzinie doktoryzował się u profesora [[Hugo Steinhaus|Hugona Steinhausa]]. Działając w [[Polski Komitet Normalizacji|PKN]] i [[Stowarzyszeninie Inżynierów i Mechaników Polskich|Stowarzyszeniu Inżynierów i Mechaników Polskich]] przyczynił się do upowszechnienia statystycznej kontroli jakości w przemyśle. Wspólnie z [[Wiktor Narkiewicz| Wiktorem Narkiewiczem]] zaprojektował pamięć magnetyczną. Bębny magnetyczne, które zaprojektowali, od czasu opatentowania w roku 1967, były seryjnie produkowane przez ELWRO i stały się standardowym wyposażeniem komputerów używanych w RWPG. Działał w [[Polska Akademia Nauk|PAN]], gdzie prowadził grupę zastosowań matematyki. Jest założycielem Międzynarodowej Federacji Teorii Maszyn i Mechanizmów.
3580

edycji

Menu nawigacyjne