Ławica (województwo wielkopolskie): Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (WP:CHECK 32, WP:SK)
 
== Historia ==
Folwark założony ok. poł. XIX wieku na polach wsi Popowo przez Wincentego Ławickiego herbu Ślepowron. W 1926 roku stanowił własność hr. Napoleona Rutkowskiego (1868-1931), później jego spadkobierców. Od 1950 roku jest własnością PGR-u.
 
Od 1794 roku Ławica należała do Wincentego Prusimowskiego, a następnie do jego potomków. W 1846 roku wieś przeszła w ręce Wincentego Ławickiego. Od końca XIX wieku była w posiadaniu znanego kompozytora, Napoleona Rutkowskiego<ref>[http://jozefowscy.w.interia.pl/spis.htm Powiat międzychockimiędzychodzki]</ref> (1868-1931). Jego najbardziej znany utwór to ,,Mów„Mów do mnie jeszcze ”jeszcze”. Hrabia ufundował , dzwony w Sierakowskimsierakowskim kościele , dom katechetyczny w Sierakowie „Dla dzieci z Ławicy i Popowa” oraz organizował z własnych środków biblioteki polskie w Międzychodzie i Sierakowie.
Dom katechetyczny w Sierakowie ,,Dla dzieci z Ławicy i Popowa ” oraz , organizował z własnych środków biblioteki polskie w Międzychodzie i Sierakowie
 
Dwór został zbudowany ok. poł. XIX wieku (po roku 1846) dla Wincentego Ławickiego. Wielokrotnie, choć w niewielkim stopniu, przebudowywany zachował do dziś pierwotną formę architektoniczną.
 
Ławica była jednym z nielicznych majątków na Pojezierzu , które w okresie [[Zabór pruski|zaboru pruskiego]] nie przeszły w ręce niemieckie .
Mieszkańcy wsi brali udział w [[Powstanie wielkopolskie|powstaniu Wielkopolskim]] w 1918 roku.
 
Anonimowy użytkownik

Menu nawigacyjne