Carl Czerny: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 10 bajtów ,  10 lat temu
lit.
(lit.)
Czerny urodził się w [[Wiedeń|Wiedniu]]. Najpierw brał lekcje gry na fortepianie u swojego ojca, potem także u [[Johann Nepomuk Hummel|Johanna Nepomuka Hummela]], [[Antonio Salieri|Antonia Salieriego]] i [[Ludwig van Beethoven|Ludwiga van Beethovena]]. Był cudownym dzieckiem, po raz pierwszy wystąpił publicznie w wieku 8 lat, zagrał wówczas koncert fortepianowy [[Wolfgang Amadeusz Mozart|Mozarta]].
 
Był znakomitym pedagogiem; jednym z jego uczniów był [[Ferenc Liszt|Franciszek Liszt]]. Liszt zadedykował mu swoje Dwanaście''Etiudy Transcendentalne''[[Etiuda Transcendentalna|Etiud(''Études d'exécution Transcendentalnych]]transcendante''). Czerny był pierwszym kompozytorem który użył słowa [[etiuda]] ("studium") jako tytuł utworu muzycznego. Uczył również najsłynniejszego później pedagoga fortepianu, Polaka [[Teodor Leszetycki|Teodora Leszetyckiego]], który stworzył wielką szkołę pianistyki światowej.
 
Czerny również skomponował bardzo wiele (liczba opusów, czyli dzieł wydanych, sięga 861), wliczając w to wiele [[msza (muzyka)|mszy]] i [[Requiem (muzyka)|requiem]], a także wiele [[symfonia|symfonii]], [[Koncert (forma muzyczna)|koncertów]], [[sonata|sonat]] i utworów na [[kwartet smyczkowy]]. Żaden spośród tych utworów nie zachował się w repertuarze koncertowym do dzisiaj.
 
Jako kompozytor Czerny pozostawał pod wyraźnym wpływem Beethovena oraz reprezentował sobą - obok [[Johann Nepomuk Hummel|Hummela]], [[Ignaz Moscheles|Moschelesa]], [[Sigismond Thalberg|Thalberga]] i wczesnej twórczości [[Fryderyk Chopin|Chopina]] - ''[[styl brillant]]'', tzw. przejściowy styl pomiędzy [[KLasycyzmKlasycyzm w muzyce|klasycyzmem]] a [[Muzyka romantyczna|romantyzmem]] oraz zbieżny z muzycznym sentymentalizmem. Wyraziło się to w komponowaniu bardzo modnych wirtuozowskich [[Fantazja (muzyka)|fantazji]], [[Wariacje|wariacji]] na tematy popularnych [[Opera|oper]] oraz innych utworów, przeznaczonych jak na fortepian solo, tak i na fortepian na 4, 6 lub 8 rąk, jak również na kilka fortepianów. Owa praktyka komponowania muzyki na duet (czy większy skład) fortepianowy pod koniec XIX wieku została zupełnie zaniechana. Tacy muzycy, jak Chopin czy [[Robert Schumann|Schumann]], mieli do Czernego stosunek ironicznie-pogardliwy, odmawiając jego kompozycjom fantazji i polotu. Mimo że jest w tym pewna prawda, wydaje się, iż w dobie coraz rzetelniejszych poszukiwań muzyczno-historycznych muzyka jego znajdzie uznanie melomanów.
 
Wśród najciekawszych utworów Czernego są ''Ouverture charactéristique et brillante h-moll, Op.54'', 3 ''Sonaty "Militaire et Brillante", Op.119'', ''"Pastorale", op. 121'' i ''"Sentimentale", op. 120'' na fortepian (na 4 ręce), ''Fantazja f-moll, op. 226'' na fortepian na 4 ręce, ''[[Koncert fortepianowy]] na 4 ręce z orkiestrą, op. 153'' i inne.

Menu nawigacyjne