Naloty strategiczne podczas II wojny światowej: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
uzupełnienie
m (Bot: Przenoszę linki interwiki (8) do Wikidata, są teraz dostępne do edycji na d:q715695)
(uzupełnienie)
 
== Historia ==
[[Plik:Bundesarchiv Bild 183-J313336, Berlin, zerstörtes Propagandaministerium.jpg|thumb|245px|Berlin w marcu 1945, po alianckich nalotach]]
W nocy 24/25 sierpnia 1940 podczas jednego z nalotów niemiecki samolot, którego pilot został wprowadzony w błąd nieprawidłowym wskazaniem urządzenia nawigacyjnego, zrzucił bomby na [[Londyn|londyńską]] dzielnicę [[East End]]. Brytyjski premier [[Winston Churchill]] zdecydował o odwetowym nalocie na [[Berlin]] i następnej nocy brytyjskie samoloty zrzuciły bomby na dzielnice mieszkaniowe Berlina. W efekcie [[Adolf Hitler]] i [[Hermann Göring]] zaczęli bombardować angielskie miasta<ref>[[Bogusław Wołoszański]] ''Tajna wojna Stalina'', wyd. 1999, str. 262</ref>.
 
 
Gdy okazało się, że brytyjskie naloty na niemieckie cele wojskowe w czasie dnia są okupione zbyt wysokimi stratami, [[Royal Air Force|RAF]] zmienił taktykę na nocne naloty na miasta, które bardzo łatwo można było zlokalizować. Amerykanie jednak nie zgadzali się z tą taktyką. W styczniu 1943 przywódcy aliantów zdecydowali o połączeniu obu strategii, aby pokonać morale Niemców<ref name="Bombardowanie Niemiec"/>.
 
Przed wybuchem II wojny światowej wielkie mocarstwa posiadały ogromne zapasy broni chemicznej. Adolf Hitler nie zdecydował się na użycie broni chemicznej, pomimo możliwości zadania aliantom dużo większych strat, ponieważ obawiał się zmasowanego odwetu. Zagrożenie było tym większe od 1943, ponieważ alianckie samoloty panowały już wówczas nad przestrzenią powietrzną Niemiec<ref>Bogusław Wołoszański, serial dokumentalny ''Skarby III Rzeszy'', odc. 8 ''Dolina tajemnic'', 2012 r.</ref>. Do końca wojny Brytyjczycy wyprodukowali 3 500 000 pocisków artyleryjskich i ponad 1 800 000 bomb lotniczych napełnionych gazem. Niemcy produkowały wielkie ilości broni chemicznej oraz posiadały wielu żołnierzy przeszkolonych w użyciu tej broni. Hitler jednak posiadał raporty z alianckich nalotów i wiedział, że nie powstrzyma alianckich lotów odwetowych. Niemiecka naziemna i powietrzna obrona przeciwlotnicza mogła zniszczyć jedynie 5-7% alianckich samolotów, których reszta uderzała w cel<ref>TVP Bogusław Wołoszański ''Sensacje XX wieku'', odc. ''Fabryki śmierci'', cz. 1, 1998</ref>.
 
[[Nalot dywanowy|Naloty dywanowe]] stanowiły podgrupę nalotów strategicznych. [[Atak atomowy na Hiroszimę i Nagasaki|Zrzucenie bomb atomowych]] na [[Hiroszima|Hiroszimę]] i [[Nagasaki]] także zalicza się do grupy nalotów strategicznych.

Menu nawigacyjne