Fogg Record: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 259 bajtów ,  9 lat temu
redakcyjne (uzupełnienie) i linki wewn.
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
(drobne redakcyjne)
(redakcyjne (uzupełnienie) i linki wewn.)
Według prawnuka Mieczysława Fogga, Michała, część aparatury do produkcji płyt została po wojnie odkupiona od Singera i przywieziona z Niemiec (gdzie zresztą wróciła na krótko przed oficjalną i faktyczną likwidacją wytwórni, bowiem Fogg „sprzedał aparaturę do tłoczenia płyt, tam gdzie ją kupił, czyli w Niemczech”<ref>wywiad Michała Fogga dla „Kuriera Lubelskiego”</ref>. Sam Fogg natomiast wspomina jedynie o ukrywaniu w swoim mieszkaniu Singera, jego żony i córki po ich ucieczce z getta, a później pomocy przy zdobyciu fałszywych dokumentów, dzięki którym Singer mógł wyjechać do Wiednia<ref>„Od palanta do belcanta”, s. 84-85</ref>.
 
Brak katalogów (zaginęły) nie pozwala na dokładne określenie liczby wydanych przez Fogg Record płyt. Mieczysław Fogg w swojej książce „Od palanta do belcanta” podaje, że było ich około stu<ref>„Od palanta do belcanta”, s. 115</ref>{{r|wg Biblioteka piosenki pl2}}. Wytwórnia została zlikwidowana w 1951{{r|wg Biblioteka piosenki pl3|wg Michała Fogga wywiad dla|wg Filipa Łobodzińskiego}} w ramach walki państwa z prywatną inicjatywą gospodarczą. Mniej więcej w tym samym czasie i dokładnie w ten sam sposób zakończyły działalność dwie inne wytwórnie płyt działające po wojnie w Polsce:
poznańska [[Mewa (wytwórnia płytowa)|Mewa]] i krakowsko-katowicki [[Gong (wytwórnia płytowa)|Gong]].
 
Wśród wydawnictw Fogg Record był m.in. 12-płytowy cykl kolęd wykonywanych przez Reprezentacyjny Chór Związku Harcerstwa Polskiego, bajki z komedii [[Pan Jowialski]] [[Aleksander Fredro|Aleksandra Fredry]] w interpretacji [[Ludwik Solski|Ludwika Solskiego]] czy płyta, na której nagrano [[Stefan Wiechecki|Wiecha]] czytającego swoje felietony.

Menu nawigacyjne