Ruch Młodzieży Niezależnej: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozmiar się nie zmienił ,  7 lat temu
m
drobne redakcyjne
m (int.)
m (drobne redakcyjne)
=== Działalność wydawnicza ===
 
Od 1983 do 1990 roku co dwa tygodnie całkowicie samodzielnie redagowane i wydawane było pismo RMN-u „Szaniec”, którego nakład dochodził do 2000 egzemplarzy, przy ilościliczbie z czasem 8 stron w technice sitodruku, a ogólna liczba wydanych numerów pisma (ok. 150), postawiło go w ogólnopolskiej czołówce, a dokładnie na drugim miejscu wśród podziemnych pism młodzieżowych po krakowskim biuletynie „Promieniści” (ok. 160 numerów). ”Szaniec” kolportowany był nie tylko na terenie gorzowskich szkół poprzez funkcjonujące tam sieci kolportażu, gdzie docierał masowo, ale również poprzez struktury gorzowskiej podziemnej „Solidarności” (zakłady pracy) oraz na terenie Poznania, Międzyrzecza, Kostrzyna, Zielonej Góry i Sulęcina. Pakiety egzemplarzy - dla celów informacyjnych - przekazywane były także do innych miast m.in. Warszawy, Lublina i Szczecina.
W I Liceum Ogólnokształcącym w Gorzowie regularnie wydawane było inne pismo RMN o tytule „SOKÓŁ”. Aby zrozumieć znaczenie tego biuletynu szkolnego należy podkreślić, iż tylko trzy szkoły w Polsce były w stanie poszczycić się kilkuletnim stażem w wydawaniu własnego pisma (kilkadziesiąt numerów).
 
Działacze RMN byli represjonowani. Podczas przesłuchań młodzież niejednokrotnie była bita i w inny sposób łamana np. groźbami zamordowania czy gwałtu, z przejawami brutalności, która była ewenementem w skali kraju. O skali represji i wywołanego nią echa społecznego niech świadczy fakt bezprecedensowej akcji gorzowskiego duchowieństwa, które wystosowało protest sygnowany przez proboszczów wszystkich parafii odczytany publicznie w kościołach Gorzowa, przedstawiający fakty pobicia i okoliczności represji oraz żądający ich zaniechania. Kilkanaście wyroków więzienia, setki rewizji, dziesiątki zatrzymań na 48 godzin, kilkadziesiąt kar nakładanych przez kolegia d\s wykroczeń, wiele przypadków relegowania ze szkół młodzieży, a także nauczycieli podejrzewanych o sympatie do RMN, dają obraz skali młodzieżowego oporu i wywołanych nim represji w latach 1982- 1989.
 
Warto też przedstawić porównanie skali prowadzonych przez RMN działań na tle reszty kraju. RMN był jedną z kilku młodzieżowych organizacji mających swoją ciągłość od 1982 roku, niewątpliwie najsilniejszą i o największych dokonaniach. Siłą i aktywnością oddziaływania porównywać go można jedynie do powstałych dopiero po 1985 w ramach nowej fali odżywającego oporu, grup działających na terenie Wrocławia (Międzyszkolny Komitet Oporu) czy powstałej w Warszawie Federacji Młodzieży Walczącej, obejmującej swoim zasięgiem kilka innych miast. Warto również zauważyć, iż porównując siłę i żywotność gorzowskiego RMN, liczbę członków, zasięg kolportażu, ilośćliczbę i częstotliwość wydawanych biuletynów, skalę i różnorodność przeprowadzonych akcji, dokonania, skalę represji, a także mając na uwadze potencjał miasta 100-tysięcznego, kilkunastokrotnie mniejszego od Warszawy, czy zestawiając z kilkakrotnie większym Wrocławiem, Krakowem, Gdańskiem czy Poznaniem - porównanie to przemawia wybitnie na korzyść Gorzowa. W takich miastach jak Łódź, Szczecin, Toruń, Bydgoszcz, Katowice, czy jak równa potencjałem Zielona Góra, gdzie po 1982 roku nie funkcjonowały opozycyjne organizacje młodzieżowe i praktycznie skala opozycji solidarnościowej była niewspółmierna do tego, co działo się w Gorzowie Wielkopolskim.
 
Potwierdzeniem słuszności drogi, którą kroczyła młodzież gorzowska skupiona wokół RMN, były niezależne wybory w 1989 roku, w których społeczeństwo odrzuciło model państwa socjalistycznego. Ruch Młodzieży Niezależnej aktywnie angażował się w ich przygotowanie, a jego przedstawiciel i wieloletni przewodniczący tej organizacji Marek Rusakiewicz znalazł się na liście kandydatów do Sejmu z ramienia Komitetu Obywatelskiego Solidarność i uzyskał mandat społeczny
27 035

edycji

Menu nawigacyjne