Franciszek Ksawery Dmochowski: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozmiar się nie zmienił ,  6 lat temu
→‎Życiorys: poprawa linków
(→‎Życiorys: poprawa linków)
(→‎Życiorys: poprawa linków)
Uczęszczał do szkół prowadzonych przez [[jezuici|jezuitów]] i pijarów w [[Drohiczyn (województwo podlaskie)|Drohiczynie]], a następnie od 1778 w Podolińcu na [[Spisz]]u. Po ukończeniu [[nowicjat]]u w 1778 został przyjęty do pijarów. Uczył (od roku 1783) w szkołach pijarskich w [[Radom]]iu, a w roku 1785 został przeniesiony do [[Warszawa|Warszawy]] na stanowisko podprefekta. W latach 1786–1787 wykładał [[łacina|łacinę]] w kolegium w [[Łomża|Łomży]], później (1788) w Radomiu. W tym okresie bezskutecznie zabiegał o katedrę literatury w Szkole Głównej Koronnej. W roku 1789 został nauczycielem w Szkole Wydziałowej w Warszawie.
 
Dzięki H. Kołłątajowi uzyskał zwolnienie ze ślubów zakonnych. Należał do [[Kuźnica Kołłątajowska|Kuźnicy Kołłątajowskiej]] i Towarzystwa Krytycznego, a po śmierci [[Franciszek Salezy Jezierski|Franciszka Salezego Jezierskiego]] (1791) został osobistym sekretarzem [[Hugo Kołłątaj|Hugona Kołłątaja]] i jego najbliższym współpracownikiem politycznym. W latach 1791–1793 był proboszczem parafii [[parafiaParafia Podwyższenia Świętego Krzyża Świętego w Kole|Podwyższenia Świętego Krzyża Świętego]] w [[Koło (województwo wielkopolskie)|Kole]]. Podczas rządów konfederacji targowickiej wyjechał za Kołłątajem do Saksonii. Tam też współtworzył kampanię publicystyczną przeciwko Targowicy.
 
W czasie [[Insurekcja kościuszkowska|insurekcji kościuszkowskiej]] porzucił stan duchowny i został członkiem [[Rada Najwyższa Narodowa|Rady Najwyższej Narodowej]]. Jako kierownik Wydziału Instrukcji Rady Najwyższej Narodowej rozpoczął wydawanie ''[[Gazeta Rządowa|Gazety Rządowej]]'', która była oficjalnym organem powstańców.

Menu nawigacyjne