Włodzimierz Ledóchowski (jezuita): Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
drobne redakcyjne, drobne merytoryczne
m (+ link do Wikicytatów)
(drobne redakcyjne, drobne merytoryczne)
* siostra Maria Teresa późniejsza błogosławiona [[Maria Ledóchowska (błogosławiona)|Maria Ledóchowska]];
 
Brat [[Ignacy Kazimierz Ledóchowski]] wybrał karierę wojskową, dosługując się stopnia [[generał dywizji|generała dywizji]] w [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsku Polskim]]. Był stryjecznym bratankiem kardynała i prymasa Polski [[Mieczysław Ledóchowski|Mieczysława Halki-Ledóchowskiego]].
 
Brat [[Ignacy Kazimierz Ledóchowski]] wybrał karierę wojskową, dosługując się stopnia [[generał dywizji|generała dywizji]] w [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsku Polskim]].
 
Był stryjecznym bratankiem kardynała i prymasa Polski [[Mieczysław Ledóchowski|Mieczysława Halki-Ledóchowskiego]].
 
Studiował na [[Theresianum]] w Wiedniu i przez jakiś czas był dworzaninem cesarzowej [[Elżbieta Bawarska|Elżbiety Bawarskiej]] (Sisi). Studiował prawo na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]] po czym wstąpił do seminarium duchownego.
 
Po rozpoczęciu studiów na [[Papieski Uniwersytet Gregoriański|Uniwersytecie Gregoriańskim]] w Rzymie zdecydował się wstąpić do jezuitów w 1889. Pięć lat później otrzymał święcenia kapłańskie. Wkrótce był mianowany przełożonym w Krakowie. W 1901 został Wiceprowincjałem, a rok później Prowincjałem prowincji galicyjskiej. Od 1906 do lutego 1915 był Asystentemasystentem Generałagenerała asystencji niemieckiej.
 
Po śmierci generała [[Franz Xaver Wernz|Franciszka Ksawerego Wernza]], 11 lutego 1915 r., 49-letni Ledóchowski w drugim głosowaniu został wybrany 26. generałem zakonu.
 
Pomimo wstrząsów I i II wojny światowej oraz kryzysu ekonomicznego lat 30. Towarzystwo rozwijało się dynamicznie pod jego rządami.
 
Po śmierci generała [[Franz Xaver Wernz|Franciszka Ksawerego Wernza]], 11 lutego 1915 r., 49-letni Ledóchowski w drugim głosowaniu został wybrany 26. generałem zakonu. Pomimo wstrząsów I i II wojny światowej oraz kryzysu ekonomicznego lat 30. Towarzystwo rozwijało się dynamicznie pod jego rządami. Zwołał dwie Kongregacjekongregacje Generalnegeneralne: 27., która odbyła się w [[Collegium Germanicum|Kolegium Germanicum]] w Rzymie, w celu dostosowania prawa zakonnego do nowego prawa kanonicznego ogłoszonego w 1917 oraz 28. (12 marca – 9 maja 1937) w celu wybrania Wikariuszawikariusza Generalnegogeneralnego, który wspierałby go w rządach.
 
Skutkiem konkordatu pomiędzy Włochami i Watykanem było odzyskanie własności zakonu w Rzymie. Powołał Instytut Orientalny, Kolegium Russicum i Instytut Biblijny przy Uniwersytecie Gregoriańskim. Wspierał budowę nowych budynków Uniwersytetu Gregoriańskiego u stóp [[Kwirynał]]u oraz wybudował nową kurię zakonu przy Borgo S. Spirito (100 m od Placu św. Piotra). Przy pracach nad konkordatem wielkie zasługi miał jezuita, [[o. Piotr Tacchi-Venturi]].
34 786

edycji

Menu nawigacyjne