Antoni Donimirski: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozmiar się nie zmienił ,  4 lata temu
(jęz.)
 
==== Bank Kredytowy w Toruniu ====
Odbywszy praktykę sądową (1869–1870) w [[Kwidzyn|Kwidzynie]] i [[Gdańsk|Gdańsku]], miał przed sobą karierę prawniczą w państwie pruskim, ale z niej zrezygnował, poddając się nowej, rocznej, praktyce handlowo-bankowej, by w 1872 r. objąć kierownictwo toruńskiego banku, założonego wcześniej przez ojca, pod nazwą Bank Kredytowy Donimirski, Kalkstein, Łyskowski i Spółka. Lata 1872–18821872–1881, to początek działalności zawodowej, społecznej, kulturalnej i politycznej Donimirskiego, który wysunął się na czoło działaczy pomorskich. Gdy bank likwidowano, toruński korespondent petersburskiego „Kraju” tak pisał o jego roli: „''Kiedy bank zakładano, w Toruniu lud wstydził się mówić po polsku. Za bankiem powstała „[[Gazeta Toruńska]]”, za gazetą sejmiki gospodarskie i tyle innych instytucji drobniejszych. Powstało i zagęściło się kupiectwo polskie i inteligencja. Dziś banku nie ma, ale skutki jego działalności widoczne na każdym kroku, a zamiast jednego, kilka domów handlowych działa na jego miejscu''”<ref>{{Cytuj|autor=Sambor|tytuł=Toruń, 9 VI|czasopismo=Kraj|data=1891|numer=23|s=10-11}}</ref>. W lipcu 1872 r. został prokurentem czyli pełnomocnikiem handlowym. Wybrany dyrektorem 8 kwietnia 1873 r. objął swą funkcję (po ojcu) 1 lipca 1873 r<ref>{{Cytuj|tytuł=Artykuł|czasopismo=Dziennik Poznański|data=18 VII 1872|numer=161|s=3}}</ref>. W tym czasie, z jego inicjatywy, bank toruński rozprowadzał akcje Galicyjskiego Towarzystwa Parcelacji i Budowy w Krakowie<ref>{{Cytuj|tytuł=art.|czasopismo=Tygodnik Wielkopolski|data=11 V 1872|numer=19|s=264-265}}</ref> i za sumę 565 000 marek zakupił dwa majątki – [[Żmijewo (województwo kujawsko-pomorskie)|Żmijewo]] koło [[Brodnica|Brodnicy]] i Brzeźno w [[Powiat świecki|powiecie świeckim]]<ref>{{Cytuj|tytuł=art.|czasopismo=Pielgrzym|data=1879|numer=56|s=3-4}}</ref>. W październiku 1881 r. Antoni Donimirski złożył urząd dyrektora, a 9 listopada 1881 r. walne zebranie przyjęło jego rezygnację<ref>{{Cytuj|tytuł=art.|czasopismo=Pielgrzym|data=13 X 1881|numer=117}}</ref>. W najbliższych kilku latach Bank Kredytowy uległ likwidacji<ref>{{Cytuj|tytuł=art.|czasopismo=Gazeta Toruńska|data=5 X 1887|numer=28|s=3-4}}</ref>.
 
==== Działalność społeczna i zawodowa w do 1881 ====
161

edycji

Menu nawigacyjne