Fabrizio Dionigi Ruffo: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 1622 bajty ,  2 lata temu
{{Duchowny infobox
|imię i nazwisko = Fabrizio Dionigi Ruffo
|imię i nazwisko oryginalne =
|imię przybrane =
|imię przybrane oryginalne =
|tytuł = kardynał diakon
|grafika = Cardinale Fabrizio Ruffo.jpg
|opis grafiki =
|herb =
|dewiza =
|dewiza - j. polski =
|państwo =
|wariant flagi =
|data urodzenia = 16 września 1744
|miejsce urodzenia = [[San Lucido]]
|data śmierci = 13 grudnia 1827
|miejsce śmierci = [[Neapol]]
|1. funkcja = protodiakon
|1. funkcja - okres = 1821–1827
|2. funkcja =
|2. funkcja - okres =
|wyznanie = [[katolicyzm]]
|kościół = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
|inkardynacja =
|data ślubów zakonnych =
|data diakonatu =
|data ordynacji =
|data święceń =
|data nominacji =
|data sakry =
|data patriarchatu =
|data kreacji = 26 września 1791
|papież kreujący = [[Pius VI]]
|kościół tytularny = Sant’Angelo in Pescheria
|data pontyfikatu =
|podpis =
|odznaczenia =
|commons = Category:Fabrizio Ruffo
|wikiźródła =
|wikicytaty =
|wikinews =
|www =
}}
'''Fabrizio Dionigi Ruffo''' (ur. [[16 września]] [[1744]] w [[San Lucido]], zm. [[13 grudnia]] [[1827]] w [[Neapol]]u) – włoski [[kardynał]].
 
== Życiorys ==
Urodził się 16 września 1744 roku w San Lucido, jako syn Litteria Ruffo e Ruffo i jego drugiej żony Giustiniany Colonny. Studiował w Collegio Clementino, a następnie na [[Uniwersytet Rzymski „La Sapienza”|La Sapienzy]], gdzie uzyskał [[doktor obojga praw|doktorat utroque iure]]. Po studiach został prałatem Jego Świątobliwości, referendarzem [[Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej|Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej]], skarbnikiem generalnym [[Kamera Apostolska|Kamery Apostolskiej]] i prefektem [[Zamek Świętego Anioła|Zamku Świętego Anioła]]<ref name="FIU">{{Cytuj stronę r| url = http://webdept.fiu.edu/~mirandas/bios1791.htm#Ruffo | tytuł = Fabrizio Dionigi Ruffo | opublikowany = The Cardinals of the Holy Roman Church | język = en | data dostępu = 2018-09-17FIU}}</ref>.
 
26 września 1791 roku został kreowany kardynałem [[in pectore]]. Jego nominacja na [[Stopnie kardynalskie#Kardynałowie diakoni|kardynała diakona]] została ogłoszona na konsystorzu 21 lutego 1794 roku, a następnie nadano mu diakonię Sant’Angelo in Pescheria<ref name="hierarchy">{{Cytuj stronę r| url = http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bruffo.html | tytuł = Fabrizio Dionigi Ruffo | opublikowany = catholic-hierarchy.org | język = en | data dostępu = 2018-09-17}}</ref>. Wkrótce potem opuścił [[Rzym]], by wstąpić na neapolski dwór [[Ferdynand I Burbon|Ferdynanda IV]] i objąć administrację nad sferą [[Caserta|Caserty]]. W 1799 roku towarzyszył królowi podczas wygnania w [[Palermo]], a gdy proklamowano [[Republika Partenopejska|Republikę Partenopejską]], został jej wikariuszem generalnym. Zainicjował powstanie antyfrancuskiego ruchu [[Sanfedismo]], przeciwko armii dowodzonej przez generała [[Jean Étienne Championnet|Jeana Championneta]], a także wzniecił powstania w [[Apulia|Apulii]] i [[Kalabria|Kalabrii]]. W 1799 roku udało mu się odbić Neapol, a następnie udał się do [[Wenecja|Wenecji]] na [[Konklawe 1799–1800|konklawe]]. Po przywróceniu władzy papieskiej, zrezygnował z funkcji w [[Królestwo Neapolu|Królestwie Neapolu]] i poparł rządy [[Józef Bonaparte|Józefa Bonapartego]]{{r|FIU}}.
 
Po kolejnym najeździe wojsk napoleońskich, uciekł z Rzymu i przyłączył się do Ferdynanda IV, zostając jego ambasadorem przed [[Napoleon Bonaparte|cesarzem francuskim]]. Uczestniczył w ślubie Napoleona z [[Maria Ludwika Austriaczka|Marią Ludwiką Austriaczką]], dzięki czemu, jako jeden z 11 kardynałów, miał prawo nosić czerwony ornat. Wraz z [[Aurelio Roverella|Aurelio Roverellą]] i [[Giuseppe Maria Doria Pamphili|Giuseppe Dorią]] został członkiem komisji kardynalskiej, która miała opracować brewe apostolskie, promulgujące dekretu soboru paryskiego. W 1811 roku namawiał [[Pius VII|Piusa VII]], który przebywał w niewoli w [[Savona|Savonie]] do zaaprobowania dekretów. Za swoje zasługi został odznaczony krzyżem [[Legia Honorowa|Legii Honorowej]]. Trzy lata później powrócił do Rzymu, gdzie został chłodno przyjęty przez [[Kuria Rzymska|Kurię Rzymską]]{{r|FIU}}.
 
W latach 1819–1820 był [[Kamerling Świętego Kolegium Kardynałów|kamerlingiem Kolegium Kardynałów]]. W 1821 roku został [[Prefekt (Kościół katolicki)|prefektem]] [[Kongregacja ds. Wód|Kongregacji ds. Wód]] i [[protodiakon]]em i pełnił te funkcję do śmierci, która nastąpiła 13 grudnia 1827 roku w Neapolu{{r|FIU}}.
 
== Przypisy ==
{{Przypisy}}|
<ref name="FIU">{{cytuj stronę|url=http://webdept.fiu.edu/~mirandas/bios1791.htm#Ruffo|tytuł=Fabrizio Dionigi Ruffo|opublikowany=The Cardinals of the Holy Roman Church|język=en|data dostępu=2018-09-17}}</ref>
<ref name="hierarchy">{{cytuj stronę|url=http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bruffo.html|tytuł=Fabrizio Dionigi Ruffo|opublikowany=catholic-hierarchy.org|język=en|data dostępu=2018-09-17}}</ref>
}}
 
{{SORTUJ:Ruffo, Fabrizio Dionigi}}

Menu nawigacyjne