Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodany 1 bajt ,  15 lat temu
m
ort.
(drobne)
m (ort.)
Piroforyczność nie jest stałą cechą substancji lecz zależy silnie od ich postaci fizycznej oraz temperatury. Szczególnie podatne na samozapłon są [[pył|pyły]] i [[aerozol|aerozole]]. Np: [[węgiel kamienny]] w postaci bloków nie wykazuje silnych własności piroforycznych w temperaturze pokojowej, lecz w formie pyłu może ulec samozapłonowi już nawet w temperaturze 60°C.
 
Do pierwiastków wykazujących silne własności piroforyczne w temperaturze pokojowej należą m.in. [[metal alkaliczny|metale alkaliczne]] (zwłaszcza [[potas|potas]], [[cez]] i [[frans]]) a także [[fosfor]] w postaci czerwonej. Przykładami związków piroforycznych są np: [[Tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>) , [[wodorek sodu]] (NaH) [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li).
 
[[Kategoria:Inżynieria procesowa]]
21 708

edycji

Menu nawigacyjne