Wilhelm II (landgraf Turyngii): Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
zbędne szablony (dane w infoboksie), drobne redakcyjne
m (lit.,)
m (zbędne szablony (dane w infoboksie), drobne redakcyjne)
|2. związek do =
|2. dzieci =
|odznaczenia = {{order|OZB}}
|commons = Category:William II of Thuringia
|wikiźródła =
[[Wojna domowa w Saksonii]] bardzo nadszarpnęła finansową sytuację Wilhelma. Także Filip Dobry ociągał się z zapłatą obiecanej sumy za odstąpienie od roszczeń do Luksemburga. W czerwcu 1446 r. doszło do ślubu Wilhelma z obiecaną mu wcześniej Anną Habsburżanką. Małżeństwo to było jednak nieszczęśliwe, a w 1457 r. Anna została przez Wilhelma odsunięta i uwięziona, a on sam żył z kochanką Katarzyną von Brandenstein; nie przeszkodziło mu to jednak zgłosić uzasadnianych swoim małżeństwem roszczeń do Luksemburga i Czech po bezpotomnej śmierci brata Anny, Władysława Pogrobowca. W 1458 r. Wilhelm sprzedał swoje roszczenia do Luksemburga [[władcy Francji|królowi francuskiemu]] [[Karol VII Walezjusz|Karolowi VII]] (ostateczna normalizacja sytuacji w księstwie nastąpiła w 1461 r., gdy stany luksemburskie oficjalnie uznały Filipa za księcia, ogłaszając jednocześnie formalną detronizację Wilhelma). Nie zdołał także sięgnąć po tron czeski i musiał zadowolić się zaręczynami swojej córki z synem nowego króla czeskiego [[Jerzy z Podiebradów|Jerzego z Podiebardów]].
 
Od tego czasu Wilhelm unikał angażowania się w poważniejsze konflikty. W 1461 r. udał się na pielgrzymkę do [[Ziemia Święta|Ziemi Świętej]], gdzie został pasowany na kawalera [[Zakon Rycerski Grobu Bożego w Jerozolimie|ZakonZakonu RycerskiRycerskiego Grobu Świętego]].
 
PoRok po śmierci żony (która nastąpiła w 1462 r. rok później) pojął za żonę swoją kochankę Katarzynę, mimo dzielącej ich różnicy stanów. Po śmierci brata w 1464 r., Wilhelm współpracował z dziedziczącymi po nim bratankami. Prowadzili wspólną politykę dynastyczną, wspierając się wzajemnie na arenie zewnętrznej, podejmowali też wspólne działania na terenie Saksonii. Był blisko związany także z cesarzem Fryderykiem Habsburgiem, [[Władcy Hesji|landgrafami Hesji]] i [[władcy Brandenburgii|margrabiami Brandenburgii]]. Na arenie wewnętrznej Wilhelm prowadził działania w celu konsolidacji i rozwoju gospodarczego swoich włości. Uregulował sprawy podatkowe oraz monetarne. Wspierał rozwój miast na terenie swojego księstwa, szczególnie [[Gotha]] oraz [[Weimar]]u (odbudowywanego po pożarze z 1424 r.). W tym ostatnim mieście ustanowił swoją siedzibę, tam też – w klasztorze [[Zakon Braci Mniejszych|franciszkanów]] – został pochowany (ciało przeniesiono później do kościoła śś. Piotra i Pawła).
 
Nie pozostawił po sobie synów, po jego śmierci Turyngia przeszła w ręce jego bratanków. Z pierwszego jego małżeństwa, z [[Anna Habsburżanka (1432–1462)|Anną Habsburżanką]], pochodziły dwie córki:
== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://saebi.isgv.de/biografie/Wilhelm_III._%28der_Tapfere%29,_Herzog_von_Sachsen_%281425-1482%29| autor = Eberhard Holtz| tytuł = Wilhelm III. (der Tapfere)| data dostępu = 11 grudnia 2009 r.| praca = Sächsische Biografie| język = de}}
{{Władca
|poprzednik = [[Fryderyk II Łagodny]]
|funkcja = [[Margrabiowie Miśni|margrabia Miśni]]
|lata = [[1445]]–[[1464]]<br />(jako Wilhelm III)
|następca = [[Ernest Wettyn|Ernest]] i [[Albrecht Odważny|Albert]]
}}
{{Władca
|poprzednik = [[Fryderyk II Łagodny]]
|funkcja = [[Władcy Turyngii|landgraf Turyngii]]
|lata = [[1445]]–[[1482]]<br />(jako Wilhelm II)
|następca = [[Ernest Wettyn|Ernest]] i [[Albrecht Odważny|Albert]]
}}
 
{{Kontrola autorytatywna}}
18 687

edycji

Menu nawigacyjne