Pałac Szustra: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 51 bajtów ,  2 lata temu
drobne redakcyjne
(-LZ)
(drobne redakcyjne)
 
== Historia ==
W latach 1772–1774 [[Efraim Szreger]] na miejscu zniszczonego dworu kupca Burbacha wzniósł [[klasycyzm|klasycystyczny]] pałacyk-piętrową willę na planie kwadratu dla marszałkowej księżnej [[Izabela Lubomirska|Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej]]. Założenia ogrodowe opracował [[Szymon Bogumił Zug]]. Posiadłość nosiła nazwę ''Mon coteau'' (z [[franc.]] „moje wzgórze”). Zabudowania gospodarcze i ogród nie zachowały się do dziś, ocalała jedynie wieża z gołębnikiem i [[glorieta]] flamandzka (domek mauretański), znajdujące się dziś przy pierzei [[Ulica Puławska w Warszawie|ulicy Puławskiej]].
 
W 1776 Zug przebudował wschodnią [[elewacja|elewację]] tego budynku, a w 1845, po zakupieniu posiadłości przez [[Franciszek Szuster|Franciszka Szustra]], zmian architektonicznych w stylu [[neogotyk|neogotyckim]] dokonał [[Henryk Marconi]]. Dobudowano wtedy dwupiętrową oficynę od strony zachodniej<ref name="Chróścicki"/>. Kolejna przebudowa, tym razem [[neorenesans]]owa, nastąpiłazostała przeprowadzona w 1852 dziękiwedług projektu [[Adam Idźkowski|AdamowiAdama IdźkowskiemuIdźkowskiego]].
 
W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] Niemcy wycięli niemal cały park, zaś sam pałac spłonął w 1944 roku. Po [[II wojna światowa|wojnie]] nieruchomość znacjonalizowano. Pałac został odbudowany w latach 1962–1965 według projektu Jerzego Brabandera<ref name="Chróścicki">{{Cytuj książkę | nazwisko = Chrościcki | imię = Juliusz A. | tytuł = Atlas architektury Warszawy | wydawca = Wydawnictwo Arkady | miejsce = Warszawa | data = 1977 | strony = 185 | nazwisko2 = Rottermund | imię2 = Andrzej}}</ref>.

Menu nawigacyjne