Neutrofil: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 790 bajtów ,  1 rok temu
m
mechanizmy działania
m (struktura hasła)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
m (mechanizmy działania)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
 
== Morfologia dojrzałego neutrofila ==
Kształt i wielkość neutrofilów są względnie stałe – w stanie niepobudzonym mają kształt kulisty i średnicę od 12 do 15 mikrometrów. Najbardziej charakterystyczną cechą jest segmentowaneKształt [[jądro komórkowe|jądrojądra komórkowego]] neutrofilów zależy od ich wieku. ZU regułydojrzałych neutrofili jest ono segmentowane i podzielone na 2-5 fragmentów, otaczających położoną w środku komórki [[centriola|centriolę]]. IlośćOcenę procentową liczby płatów jądra określawykorzystuje się do oceny intensywności produkcji neutrofilów i nazywa się tzw. [[liczba Arnetha|liczbą (wzorem) Arnetha]]<ref name="malejczyk2012">{{Cytuj |autor = Malejczyk, Jacek Tadeusz., [[Chromatyna]]Wydawnictwo wLekarskie jądrzePZWL. jest|tytuł wyraźnie= podzielonaHistologia na|data hetero-= icop. euchromatynę,2012 przy|data czymdostępu wzór= jej2019-08-23 kondensacji|isbn jest= także9788320043495 dosyć|wydanie charakterystyczny= Wyd. Niezwykle6 ważneuaktual. natomiast,i nierozsz. tylko- ze2 względówdodr morfologicznych,|miejsce ale= równieżWarszawa czynnościowych,|wydawca = ziarnistościWydawnictwo wewnątrzkomórkoweLekarskie neutrofilówPZWL |oclc = 812711786 |url = https://www.worldcat.org/oclc/812711786}}</ref>.
 
[[Chromatyna]] w jądrze jest wyraźnie podzielona na hetero- i euchromatynę, przy czym wzór jej kondensacji jest także dosyć charakterystyczny. Niezwykle ważne natomiast, nie tylko ze względów morfologicznych, ale również czynnościowych, są ziarnistości wewnątrzkomórkowe neutrofilów.
 
=== Ziarnistości wewnątrzkomórkowe ===
 
W cytoplazmie neutrofilów spotyka się trzy rodzaje ziarnistości:
 
* '''ziarnistości pierwotne''', nazywane inaczej azurofilnymi, które powstają już na etapie promielocytu. Stanowią one 10-20% wszystkich zawartych w neutrofilach ziaren wewnątrzcytoplazmatycznych. Spośród zawartych w nich białek szczególnie istotne są: kwaśne [[hydrolazy]] lizosomowe, [[serprocydyny]], [[defensyny]] i [[mieloperoksydaza]]. Ta ostatnia jest wyznacznikiem tych ziaren, tzn. wykrywając mieloperoksydazę możemy stwierdzić, że mamy do czynienia z ziarnistościami azurofilnymi.
 
* '''ziarnistości wtórne''', stanowiące 80-90% wszystkich ziarnistości, nazywane są także ziarnistościami swoistymi, ze względu na fakt ich występowania tylko w neutrofilach. Zawierają m.in. alkaliczną [[fosfatazy|fosfatazę]] ([[lizozym]])<ref name=Cichocki />. Ich białkiem markerowym jest [[laktoferyna]].
 
* '''ziarnistości trzeciorzędowe''', czyli żelatynowe, nazwane tak ze względu na obecność enzymu [[żelatynaza|żelatynazy]]<ref name="Cichocki">{{Cytuj|autor = Tadeusz Cichocki; Jan Andrzej Litwin; Jadwiga Mirecka |tytuł = Kompendium histologii. Podręcznik dla studentów i lekarzy |data = 2009 |isbn = 978-83-233-2752-3 |miejsce = Kraków |wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego |oclc = 750843645 }}</ref>
 
 
== Funkcja i mechanizm działania neutrofilów ==
W walce z drobnoustrojami neutrofile wykorzystują 3 główne mechanizmy działania:
* '''fagocytozę'''
* wydzielanie cząsteczek przeciwdrobnoustrojowych ('''degranulacja''')
* i wyrzut '''[[Zewnątrzkomórkowe sieci neutrofilowe|zewnątrzkomórkowych sieci neutrofilowych]]''' (NET)
 
=== Aktywacja ===
Żeby neutrofile mogły sprawnie działać, muszą być najpierw aktywowane. Aktywacja tych komórek zachodzi dwustopniowo, zaś jej oznaką jest zmiana kształtu komórki na dwubiegunowy, przy czym na jednym z biegunów wytwarzają się liczne [[Nibynóżki|pseudopodia]] (nibynóżki).

Menu nawigacyjne