Piotr III Romanow: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 147 bajtów ,  2 lata temu
inf o stosunkach z żona
(→‎Następca tronu: drobne techniczne)
(inf o stosunkach z żona)
 
[[Plik:Peter III of Russia by Grooth (1743, Tretyakov gallery).jpg|thumb|lewo|Cesarz Piotr III]]
Na żonę dla niego wybrano niemiecką księżniczkę Zofię von Anhalt-Zerbst, która później przybrała imię [[Katarzyna II Wielka|Katarzyny]]. Młodzi narzeczeni stanowili wyjątkowo niedobraną parę. Różnili się temperamentami, charakterami, a także urodą. Na początku 1745 następca tronu zachorował na ospę. Choroba zeszpeciła i tak już mało pociągającą sylwetkę Piotra. Był wychudzony, łysy, miał blizny na twarzy. Katarzyna czuła do niego obrzydzenie, ale umiała je świetnie maskować. Ślub odbył się 21 sierpnia (1 września) 1745. Uroczystości weselne trwały dziesięć dni<ref>Władysław A. Serczyk, op. cit., s. 39-40.</ref>. Młodzi małżonkowie nie żyli ze sobą, ale obok siebie. Piotr nie przejawiał większego zainteresowania żoną, w tym erotycznego, a dodatkowo cierpiał z powodu stulejki<ref>https://kultura.onet.pl/wiadomosci/bolesny-sekret-sypialni-katarzyny/fdmn3cg</ref>. Katarzyna nie pozostawała mu dłużna. W 1754 przyszedł na świat syn Piotra i Katarzyny wielki książę [[Paweł I Romanow|Paweł Piotrowicz]], przy czym ojcostwo Piotra było dyskusyjne. Od czasu narodzin Pawła stosunki między małżonkami dotychczas złe, prawie w ogóle ustały. Nigdy już nie wyszły poza oficjalne ramy przewidziane protokołem<ref>Gudrun Ziegler, ''Tajemnice rodu Romanowów'', Warszawa 2000, s. 153.</ref>.
 
Istniała również legenda, jakoby Katarzyna II urodziła martwe niemowlę, które potem potajemnie podmieniono na żywe, urodzone we wsi Kotły, niedaleko Oranienbaumu. Cesarzowa [[Elżbieta Romanowa|Elżbieta]] nie pozwoliła dotykać owego dziecka małżonce Piotra Fiodorowicza, w zamian za 100 tysięcy rubli. Ojca dziecka, luterańskiego pastora, wraz z żoną i rodziną wysiedlono na [[Kamczatka|Kamczatkę]]. Wieś Kotły zrównano z ziemią<ref>Andrzej Andrusiewicz, "Romanowowie. Imperium i familia", Kraków 2014, str. 274</ref>.
74

edycje

Menu nawigacyjne