Fogg Record: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 39 bajtów ,  2 lata temu
(Podpis dużą literą)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej
{{Wytwórnia muzyczna infobox
| nazwa = Fogg Record
| logo =
| holding =
| rok = 1946
| założyciel = Mieczysław Fogg
| dystrybucja =
| gatunki = popularna
| siedziba = [[Warszawa]]
| pochodzenie =
| www =
}}
{{Wytwórnia muzyczna infobox
| nazwa = Fogg Record
| logo =
| holding =
| rok = 2007
| założyciel = Michał Fogg
| dystrybucja =
| gatunki = popularna
| siedziba = [[Warszawa]]
| pochodzenie =
| www =http://www.foggrecord.pl/
}}__notoc__
Według [[Filip Łobodziński|Filipa Łobodzińskiego]] („Fogg ocalił palto”) dużą rolę w zdobyciu aparatury, a tym samym powstaniu wytwórni miał [[Iwo Wesby|Ignacy Singer]] (pseud. Ivo Wesby). Był to kompozytor, kierownik muzyczny kabaretu [[Qui Pro Quo]], dyrygent orkiestry w studiach nagrań wytwórni Odeon i [[Syrena Rekord]], gdzie spotykał się często z Mieczysławem Foggiem, kierując zespołami muzycznymi podczas jego nagrań. Według Łobodzińskiego sprzęt został Foggowi podarowany przez Singera jako wyraz wdzięczności. Fogg „pomógł Singerowi wydostać się z getta”, „zorganizował mu przerzut za granicę”<ref>„Fogg ocalił palto”</ref>, a po zakończeniu wojny i emigracji do Ameryki Singer przesłał do Warszawy wspomniany sprzęt ze Stanów Zjednoczonych.
 
Według prawnuka Mieczysława Fogga, Michała, część aparatury do produkcji płyt została po wojnie odkupiona od Singera i przywieziona z Niemiec, (gdzie zresztą wróciła na krótko przed oficjalną i faktyczną likwidacją wytwórni, bowiem Fogg „sprzedał aparaturę do tłoczenia płyt, tam gdzie ją kupił, czyli w Niemczech”<ref>wywiad Michała Fogga dla „Kuriera Lubelskiego”</ref>. Sam Fogg natomiast wspomina jedynie o ukrywaniu w swoim mieszkaniu Singera, jego żony i córki po ich ucieczce z getta, a później pomocy przy zdobyciu fałszywych dokumentów, dzięki którym Singer mógł wyjechać do Wiednia<ref>„Od palanta do belcanta”, s. 84-85</ref>.
 
Brak katalogów (zaginęły) nie pozwala na dokładne określenie liczby wydanych przez Fogg Record płyt. Mieczysław Fogg w swojej książce „Od palanta do belcanta” podaje, że było ich około stu<ref>„Od palanta do belcanta”, s. 115</ref>{{r|Biblioteka piosenki pl2}}. Wytwórnia została zlikwidowana w 1951{{r|Biblioteka piosenki pl3|Michał Fogg|Filip Łobodziński}} w ramach walki państwa z prywatną inicjatywą gospodarczą. Mniej więcej w tym samym czasie i dokładnie w ten sam sposób zakończyły działalność dwie inne wytwórnie płyt działające po wojnie w Polsce:
|||||A: 122<br />B: 129||„Kujawiaczek ci ja”<br />„Aż do rana”||orkiestra wytwórni Fogg-Record dyr. Władysław Kabalewski <br />orkiestra wytwórni Fogg-Record dyr. Władysław Kabalewski
|-
|||||A: 133<br />B: 134||„Dalej chłopy”<br />„Oj! Maluśki, Maluśki”||Reprezentacyjny Chór [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP]] dyr. [[Władysław Skoraczewski]] <br />Reprezentacyjny Chór ZHP dyr. Władysław Skoraczewski
|-
|||||A: 144<br />B: –||„Lulajże Jezuniu”<br /> –(NN)||Mieczysław Fogg i Chór ZHP dyr. Władysław Skoraczewski <br /> –
19 701

edycji

Menu nawigacyjne