Marian Wojcieszek: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
WPCleaner v2.02 - Popr. błędy z WP:CHECK (Nieprawidłowe nawiasy kwadratowe)
(zdjęcia)
m (WPCleaner v2.02 - Popr. błędy z WP:CHECK (Nieprawidłowe nawiasy kwadratowe))
'''Marian Wojcieszek''' (ur. [[1 września]] [[1901]] w [[Przytoczno (województwo lubelskie)|Przytocznie]] w [[powiat lubartowski|powiecie lubartowskim]], zm. [[23 grudnia]] [[1974]] w [[Gdańsk]]u) – polski [[komandor]], szef Sztabu Głównego [[Marynarka Wojenna|Marynarki Wojennej]] RP 1949-1951, więzień polityczny okresu [[stalinizm]]u
 
Ukończył Wydział Mechaniczny [[Szkoła Morska w Tczewie|Szkoły Morskiej w Tczewie]] (w 1924) i [[Szkoła Podchorążych Marynarki Wojennej|Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej]] w Toruniu (w 1928). W latach 1928-1929 służył w Kadrze Marynarki Wojennej w [[Świecie|Świeciu]]. Od lutego 1929 do stycznia 1930 dowodził [[monitor rzeczny|monitorem rzecznym]] [[ORP Warszawa (1920)|ORP "Warszawa"]] we [[Flotylla Rzeczna Marynarki Wojennej|Flotylli Pińskiej]]. Następnie był zastępcą dowódcy [[ORP Krakowiak (1918)|ORP "Krakowiak"]] i oficerem flagowym [[Dywizjon Minowców|Dywizjonu Minowców]]. W 1931 ukończył kurs [[Artyleria przeciwlotnicza|artylerii przeciwlotniczej]]. W następnych latach dowodził baterią w [[1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej|1 Morskim Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej]], kierował referatem w [[Kierownictwo Marynarki Wojennej|Kierownictwie Marynarki Wojennej]] i był I oficerem artylerii na [[ORP Burza|ORP "Burza"]]. Od 1 czerwca 1937 do 2 maja 1938 dowodził szkolnym torpedowcem [[ORP Mazur (1914)|ORP "Mazur"]]. 13 czerwca 1938 został dowódcą [[2 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej|2 Morskim Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej]]. Na jego czele brał udział w [[Obrona Helu|obronie Helu]] w 1939, po czym trafił do niemieckiej niewoli.
 
Od 19 lipca 1945 ponownie służył w Marynarce Wojennej w stopniu komandora podporucznika jako dowódca batalionu w Pułku Morskim. Od 17 grudnia 1945 do 20 czerwca 1946 był zastępcą dowódcy [[Port Wojenny Gdynia|Głównego Portu MW]] do spraw zaopatrzenia. Następnie służył w Sztabie Głównym MW. Od 20 lutego 1947 do 28 lutego 1949 pełnił funkcję dowódcy [[8 Flotylla Obrony Wybrzeża|Szczecińskiego Obszaru Nadmorskiego]] w Świnoujściu, po czym do 12 grudnia 1951 był szefem Sztabu Głównego Marynarki Wojennej. 12 grudnia 1951 został aresztowany przez funkcjonariuszy [[Główny Zarząd Informacji|Informacji Wojskowej]] i po sfingowanym [[Spisek komandorów|procesie]] skazany 21 lipca 1952 na karę śmierci. W trakcie procesu odwołał wcześniejsze zeznania jako wymuszone torturami. Na mocy prawa łaski prezydent PRL [[Bolesław Bierut]] 19 listopada 1952 zamienił mu karę na dożywocie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gdansk.uw.gov.pl/2773-gdynia-pogrzeb-trzech-komandorow | tytuł = Gdynia. Pogrzeb „Trzech Komandorów”| opublikowany = gdansk.uw.gov.pl| data dostępu = 2020-02-03}}</ref>. W 1956 wyszedł na wolność i został całkowicie zrehabilitowany. Po wyjściu z więzienia odrzucił ofertę powrotu do Marynarki Wojennej. Pracował w [[Polski Rejestr Statków|Polskim Rejestrze Statków]], m.in. jako główny rzeczoznawca do spraw środków sygnałowych i ratunkowych. Został pochowany na [[Cmentarz Witomiński|Cmentarzu Witomińskim]] w Gdyni (kwatera 55-23-6_2). Po ekshumacji jego szczątki zostały przeniesione i ponownie pochowane z honorami wojskowymi w Kwaterze Pamięci na [[Cmentarz Marynarki Wojennej w Gdyni|Cmentarzu Marynarki Wojennej]] 29 czerwca 2018<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.portalmorski.pl/inne/39768-gdynia-panstwowy-pogrzeb-9-marynarzy-ofiar-zbrodni-komunistycznej | tytuł = Gdynia: Państwowy pogrzeb 9 marynarzy – ofiar zbrodni komunistycznej| opublikowany = portalmorski.pl | data dostępu = 2020-02-03}}</ref>.
3457

edycji

Menu nawigacyjne