Częstoskurcz nadkomorowy: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 830 bajtów ,  5 miesięcy temu
→‎Leczenie: drobne merytoryczne, linki zewnętrzne, źródła/przypisy
(→‎Leczenie: drobne merytoryczne, linki zewnętrzne, źródła/przypisy)
Jeśli te metody nie doprowadzają do ustąpienia częstoskurczu wdraża się leczenie farmakologiczne, w którym wykorzystuje się najczęściej m.in.: [[Adenozyna|adenozynę]], [[werapamil]], [[amiodaron]], [[diltiazem]], [[metoprolol]].
Leki preferowane w etapie przedszpitalnym:
* adenozyna - pierwsza dawka 6 mg [[Wlew dożylny|iv]], po minucie jeśli częstoskurcz dalej występuje 12 mg [[Wlew dożylny|iv]], jeśli po minucie od drugiej dawki częstoskurcz nadal występuje 18 mg [[Wlew dożylny|iv]].<ref>{{Cytuj |autor = Josep Brugada, Demosthenes G. Katritsis, Elena Arbelo, Fernando Arribas, Jeroen J. Bax |tytuł = 2019 ESC Guidelines for the management of patients with supraventricular tachycardiaThe Task Force for the management of patients with supraventricular tachycardia of the European Society of Cardiology (ESC)Developed in collaboration with the Association for European Paediatric and Congenital Cardiology (AEPC) |czasopismo = European Heart Journal |data = 2020-02-01 |data dostępu = 2021-01-15 |issn = 0195-668X |wolumin = 41 |numer = 5 |s = 655–720 |doi = 10.1093/eurheartj/ehz467 |url = https://academic.oup.com/eurheartj/article/41/5/655/5556821 |język = en}}</ref>
* adenozyna - bolus 6 IU dożylnie, przy nieskuteczności 12 IU [[infuzja dożylna|iv]].
* werapamil - 5&nbsp;mg iv powoli.
* amiodaron - 150&nbsp;mg iv w ciągu 20 minut.
Anonimowy użytkownik

Menu nawigacyjne