Królowie frankijscy: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Linia 8: Linia 8:


=== Królowie [[Frankowie saliccy|Franków Salickich]] ===
=== Królowie [[Frankowie saliccy|Franków Salickich]] ===
{|class="wikitable"
* [[Faramund]] – 420-428
|| 420–428 || [[Faramund]] ||
* [[Klodian]] – 428–448
|-
* [[Meroweusz]] – 448–457
|| 428–448 || [[Klodian]] ||
* [[Childeryk I]] – 457–481
|-
* [[Chlodwig I]] – 481–511, w [[Tournai]]
|| 448–457 || [[Meroweusz]] || od niego wzięła nazwę dynastia [[Merowingowie|Merowingów]]
|-
|| 457–481 || [[Childeryk I]] ||
|-
|| 481–511 || [[Chlodwig I]] ||
|}


Władcy współrządzący z Chlodwigiem, obaleni przez niego w 508:
Władcy współrządzący z Chlodwigiem, obaleni przez niego w 508:

Wersja z 20:10, 13 mar 2021

Królowie frankijscy – władcy Franków.

Wcześni władcy Franków

Pierwsi władcy

Królowie Franków Salickich

420–428 Faramund
428–448 Klodian
448–457 Meroweusz od niego wzięła nazwę dynastia Merowingów
457–481 Childeryk I
481–511 Chlodwig I

Władcy współrządzący z Chlodwigiem, obaleni przez niego w 508:

Władcy Franków Rypuarskich

  • Chlodwig, książę przed 448
  • Childebert, książę 448–461, król 461–483
  • Sigebert, król 483–507
  • Chloderyk, król 507, zdetronizowany przez Chlodwiga I

Królowie Franków

Merowingowie (509–751)

Chlodwig I 509–511

Po śmierci Chlodwiga królestwo podzielono na cztery części:

Soissons Paryż Orlean Metz i Reims

Podział państwa Franków w 511

Chlotar I na krótko (558-561) przejął władzę we wszystkich frankijskich królestwach. Po jego śmierci państwo podzielono pomiędzy czterech jego synów:

Neustria Paryż Burgundia Metz


Chlotar II pokonał Brunhildę i zjednoczył królestwo. W 623 w celu obrony granic państwa, wydzielił swemu synowi Austrazję. Jego następca Dagobert I wydzielił królestwo Akwitanii w 629.

Neustria i Burgundia Akwitania Austrazja

W 679 Teuderyk III zjednoczył ostatecznie państwo Franków

Karolingowie (751–855)

Imperium Karolińskie

  • Karol I Wielki – 768–814; syn Pepina I, koronowany na cesarza w 800 r.
  • Ludwik I Pobożny – 814–840; syn Karola I, koregent i cesarz od 813 r.
  • Lotar I – 840-843; syn Ludwika I Pobożnego, koregent i cesarz od 817 r. (patrz niżej państwo środkowofrankijskie)

Po śmierci Ludwika I i sporze pomiędzy braćmi trwającym w latach 840-843, państwo Franków zostaje podzielone (traktat w Verdun z sierpnia 843 r.) pomiędzy synów Ludwika I na:

Państwo zachodniofrankijskie Państwo środkowofrankijskie Państwo wschodniofrankijskie

Po śmierci Ludwika V na króla Francji zostaje koronowany Hugo Kapet, hr. Paryża, rozpoczynając we Francji rządy dynastii Kapetyngów.

PATRZ: Królowie Franków Zachodnich

Po śmierci Lotara jego ziemie zostały podzielone pomiędzy jego synów:

Po śmierci Ludwika IV tron w państwie wschodniofrankijskim objął Konrad I. Następnie królem obrano w 919 r. Henryka I z saskiej dynastii Ludolfingów.

PATRZ: Królowie Franków Wschodnich

Bibliografia

  • Morby J.E., Dynastie świata. Przewodnik chronologiczny i genealogiczny, Kraków 1995, s. 261-263. ISBN 83-7006-263-6