Ścieżka zdrowia (tortury): Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8
m MalarzBOT: dodanie daty do szablonów fakt, brak strony na podstawie edycji Specjalna:Diff/60204382
Linia 3: Linia 3:
'''Ścieżka zdrowia''' – ironiczne określenie na formę [[tortura|tortur]] stosowanych w [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] przez [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|SB]], [[Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej|ZOMO]] i [[Milicja Obywatelska|MO]], zwłaszcza wobec działaczy opozycji. Polegała na uderzaniu [[Pałka policyjna|pałkami milicyjnymi]] aresztanta biegnącego pomiędzy dwoma szeregami bijących. Czasami dla utrudnienia skazańcowi nakazywano rozwiązać sznurówki lub wręcz wiązano oba buty.
'''Ścieżka zdrowia''' – ironiczne określenie na formę [[tortura|tortur]] stosowanych w [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] przez [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|SB]], [[Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej|ZOMO]] i [[Milicja Obywatelska|MO]], zwłaszcza wobec działaczy opozycji. Polegała na uderzaniu [[Pałka policyjna|pałkami milicyjnymi]] aresztanta biegnącego pomiędzy dwoma szeregami bijących. Czasami dla utrudnienia skazańcowi nakazywano rozwiązać sznurówki lub wręcz wiązano oba buty.


Do najgłośniejszych przypadków stosowania „ścieżki zdrowia” doszło w czasie wypadków [[Czerwiec 1976|Radomskiego Czerwca 1976]]. Operacją tłumiącą strajki (kryptonim ''Lato ’76'') osobiście kierował ówczesny szef [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|Służby Bezpieczeństwa]] gen. [[Bogusław Stachura]]{{Fakt}}. [[Edward Gierek]] utrzymywał, że kiedy dowiedział się o tego typu praktykach, nakazał ich natychmiastowe przerwanie<ref>[[Janusz Rolicki]], Edward Gierek – [[Przerwana dekada]] (wywiad-rzeka).</ref>. „Ścieżki zdrowia” zastosowano również w okresie [[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stanu wojennego]] w trakcie brutalnego stłumienia protestu internowanych w [[Obozy dla internowanych 1981–1982|ośrodku internowania]] w [[Kwidzyn]]ie – szpalery uzbrojonych w długie pałki funkcjonariuszy ustawiono na więziennych korytarzach, na których podłodze rozbito butelki z pastą do podłogi dla uzyskania poślizgu; upadające osoby były bite i kopane do utraty przytomności<ref>[https://dzieje.pl/aktualnosci/brutalna-pacyfikacja-protestu-internowanych-w-kwidzynie Brutalna pacyfikacja protestu internowanych w Kwidzynie], Portal historyczny Dzieje.pl</ref><ref>[https://kwidzyn.pl/krwawa-sobota-14-sierpnia-1982-roku-pacyfikacja-internowanych-w-osrodku-odosobnienia-w-kwidzynie-4112/ „Krwawa sobota” 14 sierpnia 1982 roku. Pacyfikacja internowanych w Ośrodku Odosobnienia w Kwidzynie], Kwidzyn.pl</ref>.
Do najgłośniejszych przypadków stosowania „ścieżki zdrowia” doszło w czasie wypadków [[Czerwiec 1976|Radomskiego Czerwca 1976]]. Operacją tłumiącą strajki (kryptonim ''Lato ’76'') osobiście kierował ówczesny szef [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|Służby Bezpieczeństwa]] gen. [[Bogusław Stachura]]{{fakt|data=2020-06}}. [[Edward Gierek]] utrzymywał, że kiedy dowiedział się o tego typu praktykach, nakazał ich natychmiastowe przerwanie<ref>[[Janusz Rolicki]], Edward Gierek – [[Przerwana dekada]] (wywiad-rzeka).</ref>. „Ścieżki zdrowia” zastosowano również w okresie [[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stanu wojennego]] w trakcie brutalnego stłumienia protestu internowanych w [[Obozy dla internowanych 1981–1982|ośrodku internowania]] w [[Kwidzyn]]ie – szpalery uzbrojonych w długie pałki funkcjonariuszy ustawiono na więziennych korytarzach, na których podłodze rozbito butelki z pastą do podłogi dla uzyskania poślizgu; upadające osoby były bite i kopane do utraty przytomności<ref>[https://dzieje.pl/aktualnosci/brutalna-pacyfikacja-protestu-internowanych-w-kwidzynie Brutalna pacyfikacja protestu internowanych w Kwidzynie], Portal historyczny Dzieje.pl</ref><ref>[https://kwidzyn.pl/krwawa-sobota-14-sierpnia-1982-roku-pacyfikacja-internowanych-w-osrodku-odosobnienia-w-kwidzynie-4112/ „Krwawa sobota” 14 sierpnia 1982 roku. Pacyfikacja internowanych w Ośrodku Odosobnienia w Kwidzynie], Kwidzyn.pl</ref>.


Prawdopodobnie metodę tę milicja PRL przejęła jeszcze z tradycji [[XIX wiek|XIX-wiecznego]] wojska [[Rosja|rosyjskiego]] (tzw. [[praszczęta]]). Skazany biegł pomiędzy dwoma szpalerami żołnierzy bijących go kijami; wówczas była to kara równoznaczna z karą śmierci, gdyż praktycznie nikt jej nie przeżywał.
Prawdopodobnie metodę tę milicja PRL przejęła jeszcze z tradycji [[XIX wiek|XIX-wiecznego]] wojska [[Rosja|rosyjskiego]] (tzw. [[praszczęta]]). Skazany biegł pomiędzy dwoma szpalerami żołnierzy bijących go kijami; wówczas była to kara równoznaczna z karą śmierci, gdyż praktycznie nikt jej nie przeżywał.

Wersja z 03:38, 15 cze 2021

Aktor w milicyjnym mundurze i z pałką milicyjną

Ścieżka zdrowia – ironiczne określenie na formę tortur stosowanych w PRL przez SB, ZOMO i MO, zwłaszcza wobec działaczy opozycji. Polegała na uderzaniu pałkami milicyjnymi aresztanta biegnącego pomiędzy dwoma szeregami bijących. Czasami dla utrudnienia skazańcowi nakazywano rozwiązać sznurówki lub wręcz wiązano oba buty.

Do najgłośniejszych przypadków stosowania „ścieżki zdrowia” doszło w czasie wypadków Radomskiego Czerwca 1976. Operacją tłumiącą strajki (kryptonim Lato ’76) osobiście kierował ówczesny szef Służby Bezpieczeństwa gen. Bogusław Stachura[potrzebny przypis]. Edward Gierek utrzymywał, że kiedy dowiedział się o tego typu praktykach, nakazał ich natychmiastowe przerwanie[1]. „Ścieżki zdrowia” zastosowano również w okresie stanu wojennego w trakcie brutalnego stłumienia protestu internowanych w ośrodku internowania w Kwidzynie – szpalery uzbrojonych w długie pałki funkcjonariuszy ustawiono na więziennych korytarzach, na których podłodze rozbito butelki z pastą do podłogi dla uzyskania poślizgu; upadające osoby były bite i kopane do utraty przytomności[2][3].

Prawdopodobnie metodę tę milicja PRL przejęła jeszcze z tradycji XIX-wiecznego wojska rosyjskiego (tzw. praszczęta). Skazany biegł pomiędzy dwoma szpalerami żołnierzy bijących go kijami; wówczas była to kara równoznaczna z karą śmierci, gdyż praktycznie nikt jej nie przeżywał.

Pozostałe informacje

W języku portugalskim (w odmianie brazylijskiej) taka kara nazywana jest corredor polonês, co oznacza polski korytarz.

Zobacz też

Przypisy

Linki zewnętrzne