Henryk V Salicki: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 10 bajtów ,  7 miesięcy temu
drobne techniczne
(drobne techniczne)
|władca = Henryk V
|imiona =
|tytulatura = Divina favente clementia Romanorum imperator semper Augustus - z łaski Bożej cesarz rzymski, po wieki August
|grafika = Herrschaftsübergabe von Heirich IV. an Heinrich V.jpg
|opis grafiki =
 
== Rządy w Niemczech i spór z Papiestwem ==
Henryk V zaręczył się z córką [[Władcy brytyjscy|króla Anglii]], [[Henryk I Beauclerc|Henryka I]], i dzięki pieniężnemu wsparciu tego ostatniego wyprawił się w [[1110]]<ref name="whs">{{cytuj książkę |autor = Praca zbiorowa |tytuł= Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim|wydanie= |tom= 17|wydawca= Polskie Media Amer.Com|miejsce= Poznań|data= |rok= 2006|isbn= 978-83-7425-697-1|strony= 63}}</ref> roku do [[Włochy|Włoch]] z armią liczącą ok. 30 tysięcy<ref name="whs" /> żołnierzy. W Sutri zaproponował Paschalisowi II kompromisowe porozumienie w sprawie godności kościelnych i został koronowany na cesarza. Na mocy układu przekazał [[Regalia (gospodarka)|regale]] (prerogatywy królewskie) na terytorium dóbr kościelnych w ręce biskupów i zrzekł się prawa ich wyznaczania, w zamian za co miał decydować o nadawaniu im lenn – papież zrzekł się w imieniu Kościoła praw do uposażeń biskupich ze stron cesarza. Takie rozwiązanie wywołało poruszenie wśród ludu rzymskiego i podczas koronacji Henryka doszło do zamieszek. Cesarz pojmał wtedy papieża i kardynałów i zmusił Paschalisa do potwierdzenia paktu wbrew opinii wiernych. Kompromis jednak upadł: Henryk napotkał opór przywiązanych do swoich majątków niemieckich prałatów, których pozycję w Niemczech król starał się potem umniejszyć.
 
Henryk władzę swą oparł na ministeriałach i miastach cesarskich, dystansując książąt i biskupów. Co jakiś czas musiał zmierzyć się z opozycją możnych. W [[1115]] roku poniósł [[Bitwa pod Welfesholz|pod Welfensholz]] klęskę w starciu ze zbuntowanym księciem saskim, [[Lotar III|Lotarem z Supplinburga]], którego sam w [[1106]] roku osadził na książęcym tronie. Do końca życia cesarz nie odzyskał kontroli nad [[Saksonia|Saksonią]].
 
W [[1118]] roku został ekskomunikowany przez nowego papieża [[Gelazjusz II|Gelazego II]], ale ostatecznie [[23 września]]
[[1122]]<ref>{{cytuj książkę |autor = Praca zbiorowa |tytuł= Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim|wydanie= |tom= 17|wydawca= Polskie Media Amer.Com|miejsce= Poznań|data= |rok= 2006|isbn= 978-83-7425-697-1|strony= 74}}</ref> roku zawarł z jego następcą [[Kalikst II|Kalikstem II]] kompromisowy [[konkordat wormacki]], kończąc tym samym długoletni [[spór o inwestyturę]]. Panowanie Henryka V to okres dalszego upadku autorytetu cesarskiego. Walki wewnątrz [[Niemcy|Niemiec]] i z [[Papież|papiestwem]] kompromitowały cesarza, wykazując jego niezdolność do zaprowadzenia trwałego porządku.
 
== Polityka wschodnia ==
167

edycji

Menu nawigacyjne