Leonid Kogan: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja nieprzejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
m WP:CHECK#64 linki tożsame z tekstem linka
Grad.5 (dyskusja | edycje)
dr. edytorskie
Linia 1: Linia 1:
'''Leonid Borisowicz Kogan''' ({{w języku|ru|Леони́д Бори́сович Ко́ган}}, ur. [[14 listopada]] [[1924]] w [[Dniepropetrowsk|Jekatierinosławiu]]), zm. [[17 grudnia]] [[1982]] w pociągu jadącym z Wiednia do Moskwy) – rosyjski skrzypek i pedagog.
'''Leonid Borisowicz Kogan''' ({{w języku|ru|Леони́д Бори́сович Ко́ган}}, ur. [[14 listopada]] [[1924]] w [[Dniepropetrowsk|Jekatierinosławiu]] zm. [[17 grudnia]] [[1982]] w pociągu jadącym z Wiednia do Moskwy) – [[związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] skrzypek i pedagog, pochodzenia [[Ukraina|ukraińsko]]-[[Żydzi|żydowskiego]].


Był synem fotografa Borysa Kogana. Od roku 1933 uczył się w [[Moskwa|Moskwie]], od roku 1936 w Centralnej Szkole Muzycznej w klasie Abrama Jampolskiego, pozostał jego uczniem w [[Konserwatorium Moskiewskie|Konserwatorium Moskiewskim]] które ukończył w roku 1948.
Był synem fotografa Borysa Kogana. Od roku 1933 uczył się w [[Moskwa|Moskwie]], od roku 1936 w Centralnej Szkole Muzycznej w klasie Abrama Jampolskiego, pozostał jego uczniem w [[Konserwatorium Moskiewskie|Konserwatorium Moskiewskim]] które ukończył w roku 1948.
Linia 10: Linia 10:
W repertuarze Kogana znajdowały się także utwory wirtuozowskie [[Niccolò Paganini]]ego, [[Henryk Wieniawski|Henryka Wieniawskiego]], [[Pablo Sarasate]]go i [[Fritz Kreisler|Fritza Kreislera]].
W repertuarze Kogana znajdowały się także utwory wirtuozowskie [[Niccolò Paganini]]ego, [[Henryk Wieniawski|Henryka Wieniawskiego]], [[Pablo Sarasate]]go i [[Fritz Kreisler|Fritza Kreislera]].


Leonid Kogan poślubił siostrę pianisty [[Emil Gilels|Emila Gilelsa]] Jelizawetę. Jego syn Pawieł jest dyrygentem Moskiewskiej Państwowej Orkiestry Symfonicznej, córka Nina pianistką, wnuk Dymitr skrzypkiem, wnuczka Wiktoria pianistką, wnuk Daniił skrzypkiem.
Leonid Kogan poślubił siostrę pianisty [[Emil Gilels|Emila Gilelsa]] Elizawietę. Jego syn Pawieł jest dyrygentem Moskiewskiej Państwowej Orkiestry Symfonicznej, córka Nina pianistką, wnuk Dymitr skrzypkiem, wnuczka Wiktoria pianistką, wnuk Daniił skrzypkiem.


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
Linia 20: Linia 20:
{{SORTUJ:Kogan, Leonid}}
{{SORTUJ:Kogan, Leonid}}
[[Kategoria:Rosyjscy skrzypkowie]]
[[Kategoria:Rosyjscy skrzypkowie]]
[[Kategoria:Żydowscy muzycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1924]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1924]]
[[Kategoria:Zmarli w 1982]]
[[Kategoria:Zmarli w 1982]]

Wersja z 14:54, 4 wrz 2016

Leonid Borisowicz Kogan (ros. Леони́д Бори́сович Ко́ган, ur. 14 listopada 1924 w Jekatierinosławiu – zm. 17 grudnia 1982 w pociągu jadącym z Wiednia do Moskwy) – radziecki skrzypek i pedagog, pochodzenia ukraińsko-żydowskiego.

Był synem fotografa Borysa Kogana. Od roku 1933 uczył się w Moskwie, od roku 1936 w Centralnej Szkole Muzycznej w klasie Abrama Jampolskiego, pozostał jego uczniem w Konserwatorium Moskiewskim które ukończył w roku 1948.

W roku 1951 został laureatem Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli. Od roku 1952 do końca życia był wykładowcą w Konserwatorium Moskiewskim, w roku 1963 otrzymał tytuł profesora. W roku 1954 został członkiem KPZR. W roku 1965 otrzymał Nagrodę Leninowską. Leonid Kogan często występował na koncertach na obszarze ZSRR i za granicą.

Aram Chaczaturian dedykował mu koncert-rapsodię, Tichon Chriennikow , Qara Qarayev, Mieczysław Wajnberg i André Jolivet koncerty skrzypcowe, Dmitrij Szostakowicz nie zdążył ukończyć dedykowanego mu trzeciego koncertu skrzypcowego.

W repertuarze Kogana znajdowały się także utwory wirtuozowskie Niccolò Paganiniego, Henryka Wieniawskiego, Pablo Sarasatego i Fritza Kreislera.

Leonid Kogan poślubił siostrę pianisty Emila Gilelsa Elizawietę. Jego syn Pawieł jest dyrygentem Moskiewskiej Państwowej Orkiestry Symfonicznej, córka Nina pianistką, wnuk Dymitr skrzypkiem, wnuczka Wiktoria pianistką, wnuk Daniił skrzypkiem.

Bibliografia