Spinacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spinacz

Spinacz – kawałek odpowiednio wygiętego drutu, służący zwykle do utrzymywania razem pliku kartek papieru. Spinacze mogą być również plastikowe, jednak narażone są wtedy na złamania i nie posiadają tak wielkiej elastyczności, jak te druciane.

Spinacze można rozróżniać pod względem wielkości (istnieją zarówno małe - ok. 2 cm oraz duże - nawet do 18 cm) oraz kolorów (istnieją również mieszane).

Patenty[edytuj]

Pierwsze patenty dotyczące spinaczy pojawiły się w drugiej połowie XIX wieku. Za wynalazcę spinacza uważa się Józefa Hofmanna, polskiego pianistę, kompozytora i wynalazcę. Inspiracją dla twórcy miał być wygięty kształt nut[1]. Najbardziej popularny kształt „Gem” nigdy nie został opatentowany, ale był produkowany prawdopodobnie już w 1890 przez „The Gem Manufacturing Company”.

Maszyna zaginająca spinacz „Gem” została opatentowana w 1899 przez Williama Middlebrooka.

Przypisy

  1. Agnieszka Woch: 10 zapomnianych polskich naukowców, bez których świat wyglądałby zupełnie inaczej (pol.). histmag.org, 2015-05-25. [dostęp 2016-02-19].