Spinacz do bielizny

Spinacz do bielizny^[1], klamerka^[2], klamerka do bielizny^[2] – prosty przyrząd mechaniczny służący do przymocowywania mokrego prania do sznurka^[2], na którym się ono suszy. Klamerki są produkowane w wielu odmianach.

Konstrukcja

Klamerki składają się zazwyczaj z dwóch części połączonych sprężyną lub kawałkiem blaszki. Klamerki służą do przymocowania prania do linki, zaciskając materiał na sznurku.

Historia

Za pierwszą osobę, która stworzyła klamerkę, uchodzi Jérémie Victor Opdebec, który opatentował swój wynalazek w 1809, choć spinacze do bielizny były prawdopodobnie znane już wcześniej^[3]. Klamerka Opdebeca była wykonana z jednego kawałka drewna i nie posiadała mechanizmu zapewniającego zamykanie się jej^[3].

Nowoczesną klamerkę opatentował w 1853 David M. Smith, jego przyrząd został udoskonalony w 1887 przez Solona E. Moore’a, który dodał „skręconą oś” (coiled fulcrum) z drutu działającą jak sprężyna^[3]. Podobne klamerki używane są do czasów współczesnych.