Sprawa zabójstwa Junko Furuty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Junko Furuta (jap. 古田 順子 Furuta Junko; ur. 18 stycznia 1971, zm. 4 stycznia 1989) – brutalnie zamordowana siedemnastoletnia Japonka, uczennica wyższej szkoły średniej. Była gwałcona, katowana, podpalana przez ponad 44 dni. 4 stycznia 1989 została oblana benzyną i podpalona. Później jej ciało zabetonowano.

W listopadzie 1988 Junko została porwana przez czterech nastolatków (najstarszy miał 18 lat) i przetrzymywana w domu jednego z nich. Sprawcy kazali jej zadzwonić do domu i powiedzieć, że uciekła z domu i jest bezpieczna, po to, by rodzina nie zaczęła jej szukać. W ciągu tych 44 dni dziewczyna została zgwałcona około 400 razy. Mordercy wkładali żarówki do jej pochwy a nawet fajerwerki do jej odbytu, a następnie odpalali. Była bita i wielokrotnie podpalana[1].

Mordercy[edytuj | edytuj kod]

Pomimo szokującej brutalności zbrodni, sąd zdecydował o ukryciu tożsamości chłopców gdyż w trakcie popełniania czynu byli niepełnoletni. Jednak dziennikarze z popularnego magazynu Shuukan Bunshun odkryli tożsamość nastolatków i opublikowali dane osobowe:

  • Hiroshi Miyano (jap. 宮野裕史 Miyano Hiroshi), zmienił nazwisko na Hiroshi Yokoyama (jap. 横山裕史 Yokoyama Hiroshi)
  • Jō Ogura (jap. 小倉譲 Ogura Jō), zmienił nazwisko na Jō Kamisaku (jap. 神作譲 Kamisaku Jō)
  • Shinji Minato (jap. 湊伸治 Minato Shinji)
  • Yasushi Watanabe (jap. 渡邊恭史 Watanabe Yasushi)
  • Tetsuo Nakamura (jap. 中村哲夫 Nakamura Tetsuo)
  • Kōichi Ihara (jap. 伊原孝一 Ihara Kōichi)

W lipcu 1993 roku sąd niższej instancji skazał Hiroshiego Miyano, przywódcę całego przedsięwzięcia, na 17 lat więzienia, a po apelacji podwyższył mu wyrok do 20 lat pozbawienia wolności. Miyano miał 18 lat w chwili popełnienia zbrodni (w Japonii pełnoletność uzyskuje się w wieku 20 lat). Matka Miyano sprzedała dom w którym torturowano i zamordowano dziewczynę, a pieniądze z jego sprzedaży (50 milonów yenów, ok. 425 tys. USD) przekazała rodzicom Furuty. Nobuharo Minato został skazany na 9 lat pozbawienia wolności, w chwili popełnienia zbrodni miał 16 lat. Rodzicom i bratu Minato nie postawiono żadnych zarzutów. Po zwolnieniu z więzienia zamieszkał z matką. Yasushi Watanabe został skazany na 7 lat więzienia, w momencie morderstwa miał 17 lat. Jou Ogura został skazany na 8 letnią odsiadkę, został zwolniony w 1999 roku. Miał 17 lat w chwili zabójstwa. W 2004 r. został ponownie aresztowany, tym razem za napaść i pobicie znajomego. Skazano go na 7 lat więzienia, wyszedł już na wolność. Wiele osób uznało, że wyroki jakie wydano dla nastoletnich morderców były zbyt niskie. Porywaczy chroniło jednak prawo, wszyscy byli nieletni w momencie popełnienia czynu.

Odniesienia w kulturze[edytuj | edytuj kod]

W 1995 roku Katsuya Matsumura stworzył film exploitation Concrete-Encased High School Girl Murder Case (jap. 女子高生コンクリート詰め殺人事件 Joshikōsei konkurīto-zume satsujin-jiken)[2].

Inny film, Concrete (jap. コンクリート) (Concrete)[3] z 2004 roku, został oparty na jednej z książek opisujących morderstwo.

W 2006 roku japoński zespół The Gazette wydał album Nil z piosenką zatytułowaną „Taion” („Temperatura ciała”), która jest hołdem dla dziewczyny.

W 2012 roku amerykański artysta muzyczny Mr. Kitty wydał album „Eternity” z piosenką „44 Days”, która opisuje tragiczną historię Junko Furuty[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kristal Hawkins: Japanese Horror Story: The Torture of Junko Furuta (ang.). Turner Entertainment Networks, Inc. A Time Warner Company., 2013. [dostęp 2015-08-20].
  2. Joshikôsei konkuriito-dume satsujin-jiken w bazie IMDb (ang.)
  3. Konkurîto, IMDb [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  4. Mr. Kitty: 44 Days (ang.). Genius Media Group Inc., 2018. [dostęp 2018-09-11].