Square Kilometre Array

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artystyczna wizja centralnego rdzenia radioteleskopów Square Kilometre Array
Państwa współuczestniczące w projekcie SKA

Square Kilometre Array (SKA) – planowana sieć radioteleskopów o całkowitej powierzchni jednego kilometra kwadratowego[1]. SKA jest oparta na międzynarodowej współpracy 20 krajów, których celem jest udzielenie odpowiedzi na podstawowe pytania dotyczące ewolucji i pochodzenia Wszechświata[2].

SKA będzie działać w zakresie częstotliwości od 70 MHz do 10 GHz oraz będzie 50 razy bardziej czuła niż jakikolwiek radioteleskop powstały do 2013 roku[3]. Będzie to wymagało bardzo wydajnych centralnych silników obliczeniowych, a także długodystansowych połączeń o przepustowości dziesięciokrotnie większej od światowego ruchu internetowego[3] w 2013 roku. Dzięki temu będzie można badać niebo ponad dziesięć tysięcy razy szybciej niż obecnie (stan na 2013).

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Sieć SKA zostanie zbudowana na półkuli południowej w Republice Południowej Afryki i Australii, gdzie obserwacja naszej galaktyki, Drogi Mlecznej jest najprostsza i gdzie emisja interferencji elektromagnetycznej jest najmniejsza.

W kwietniu 2011 roku, Jodrell Bank Observatory należące do Uniwersytetu Manchesteru, zostało wybrane jako lokalizacja siedziby głównej projektu[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowa SKA miała się rozpocząć w 2016 roku, zakończyć w 2024 roku, a w międzyczasie, w 2020 roku miały zostać przeprowadzone pierwsze obserwacje. Budżet przedsięwzięcia wynosił 1,5 mld euro[4][5].

W 2020, po siedmiu latach prac projektowych i prototypowych, International Centre for Radio Astronomy Research (ICRAR) zakończyło przygotowania do budowy[6]. Szacuje się że budowa rozpocznie się w 2021[6], nie należy oczekiwać obserwacji naukowych wcześniej niż w 2027[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]