Stała Oorta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stała Oorta – stała występująca w równaniu na względną prędkość radialną gwiazdy

gdzie:

A – stała Oorta,
r – odległość gwiazdy od Słońca,
α – kąt, jaki z punktu widzenia Ziemi tworzy kierunek do gwiazdy z kierunkiem do centrum Galaktyki.

Przybliżona równość we wzorze wynika stąd, że jest to wzór przybliżony dla gwiazd z pobliża Słońca (r « RS, czyli R ≈ RS, gdzie RS jest odległością Słońca od centrum Galaktyki a R odległością gwiazdy od centrum Galaktyki).

Sama stała jest wyrażona wzorem

gdzie ω(R) jest prędkością kątową rotacji Galaktyki w odległości R od jej centrum.

Stała Oorta jest wyznaczana doświadczalnie i wynosi

gdzie kpc to kiloparsek.

Bibliografia[edytuj]

Jerzy S. Stodółkiewicz, Astrofizyka ogólna z elementami geofizyki, s. Biblioteka fizyki, wyd. 3, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977, bez ISDN.