Stała czasowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stała czasowa – w układzie automatyki, wielkość o wymiarze czasu opisująca osiąganie stanu ustalonego przez sygnał wyjściowy, związana z czasem trwania stanu nieustalonego następującego po zmianie sygnału wejściowego. Zazwyczaj oznaczana grecką literą lub (tau).

W obwodach elektrycznych jest to czas, po którym składowa przejściowa maleje e-krotnie względem swojej wartości początkowej. Czas trwania stanu nieustalonego szacuje się na 3 do 5 stałych czasowych. Odwrotnością stałej czasowej jest stała tłumienia .

W elektryce:

– stała czasowa szeregowego połączenia RL,
– stała czasowa szeregowego połączenia RC.

Zobacz też[edytuj]