Stała sieci krystalicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stała sieci krystalicznej – odległość między środkami sąsiednich komórek elementarnych w krysztale[1].

Obliczanie[edytuj | edytuj kod]

Obliczyć stałą sieci krystalicznej można jeżeli znany jest skład chemiczny kryształu i jego struktura krystaliczna. Zadanie sprowadza się do ustalenia liczby cząsteczek, atomów lub jonów w komórce elementarnej, wyrażenie jej objętości przez stałą sieci krystalicznej i przeprowadzenie odpowiednich obliczeń na podstawie znajomości gęstości kryształu.

Objętość molową można wyrazić wzorami:

gdzie:

stała Avogadra [1/mol],
– stała sieci krystalicznej [m]

oraz

gdzie:

masa molowa [g/mol],
gęstość kryształu [g/dm³].

Przyrównując oba wzory stronami:

stąd[1]:

.

Wartości stałych[edytuj | edytuj kod]

Definicje osi a, b, c i kątów α, β, γ
Wartości stałych sieciowych dla danych układów krystalograficznych[2]
Układ krystalograficzny Periody identyczności Kąty między osiami
regularny a = b = c α = β = γ = 90°
heksagonalny a = b ≠ c α = β = 90°; γ = 120°
tetragonalny a = b ≠ c α = β = γ = 90°
rombowy a ≠ b ≠ c α = β = γ = 90°
jednoskośny a ≠ b ≠ c α = γ = 90°; β ≠ 90°
trójskośny a ≠ b ≠ c α ≠ β ≠ γ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Buszmanov B.N., Chromov J.A.: Fizyka ciała stałego. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1973, s. 70–71.
  2. Trzaska Durski Z., Trzaska Durska H.: Podstawy krystalografii. Warszawa: OW Politechniki Warszawskiej, 2003, s. 43. ISBN 83-7207-438-0.