Stacja dyskietek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stacja dyskietek 5¼ cala
Stacja dyskietek 5¼ cala i 3½ cala
Stacja dyskietek 3½ cala

Stacja dyskietek (FDD; Floppy Disk Drive) – element komputera przeznaczony do obsługi jednego z rodzajów zewnętrznej pamięci komputerowej, jakim jest dyskietka. Stacje dyskietek zwane są stacjami dysków miękkich.

W komputerach osobistych używane były następujące rodzaje stacji dyskietek:

  • 8" – w pierwszych maszynach, pojemność 79,7 kB[1], 175 kB[2], 237,25 kB[3][4], 500,5 kB[5];
  • 5 1/4" – obecnie praktycznie nie jest spotykana (pojemność dyskietki: SS/SD – 160 kB, SS/DD – 180 kB, DS/SD – 320 kB, DS/DD – 360 kB, HD 1,2 MB),
  • 3 1/2" – mimo zmniejszenia znaczenia dyskietek, nadal czasem można spotkać te dyskietki (pojemność dyskietki: DD – 720 kB, HD – 1,44 MB, ED – 2,88 MB),
  • 3" – praktycznie się nie przyjęły i na masową skalę występowały tylko w komputerach Amstrad/Schneider. Miały pojemność 170 kB.

Obecnie ich rolę przejęły nagrywalne płyty CD i DVD, a także coraz powszechniejsze nośniki USB. Dzisiaj stacje dyskietek nie są już standardowo montowane w komputerach, jednak w starszych systemach bez nich nie jest możliwe przywrócenie systemu z kopii zapasowej lub wykonanie niektórych innych istotnych operacji bez rozkręcania komputera.

Organizacja zapisu danych[edytuj]

 Osobny artykuł: Dyskietka#Organizacja danych.

Najmniejszymi jednostkami zapisu danych na dyskietkach są: sektory i klastry. Pogrupowane stanowią ścieżki, których może być 40 lub 80 (niektóre systemy komputerowe umożliwiały natywną obsługę nieco większych rozmiarów). Jednostki te nanoszone są na nośnik podczas procesu formatowania.

Dane na dyskietce mogą być zapisane w różnych formatach plików. Najczęściej spotykanym jest FAT, który wywodzi się z systemów MS-DOS/PC-DOS dla komputerów IBM PC.

Pierwszym sektorem na dyskietce jest sektor rozruchowy przechowujący podstawowe parametry nośnika (podobnie jak w dysku twardym).

Początkowo stacje dysków zapisywały dane jednostronnie (SS), szczególnie dotyczy to nośników większych niż 3,5 cala. Spotykane były też dyskietki jednostronne, choć w ostatnim etapie ich egzystencji, często były to odpady z produkcji nośników obustronnych, co umożliwiało ich formatowanie tak jak nośnika DS.

Spotykane gęstości zapisu dyskietek: SD, DD, QD, HD, ED.

Sposoby podłączenia(interfejsy)[edytuj]

Najbardziej popularne sposoby podłączenia na świecie to:

  • Amigi (lekko zmodernizowany Shugart)
  • Shugart
  • IBM PC kompabitylny
  • USB

Z tego powodu podłączanie stacji dyskietek do Amigi od PC bez pewnych modyfikacji jest niemożliwe. Przede wszystkim należy inaczej podłączyć sygnał DCD. Następnie należy uzyskać sygnał RDY.

Sam Shugart zainteresuje nie tylko miłośników starszych komputerów, ale także posiadaczy syntetyzatorów muzycznych. W zwłaszcza wczesnych stosowano ten standard[6][7][8][9].

USB to ogólne opisanie sposobu podłączenia. W praktyce większość stacji dyskietek na USB czyta co najwyżej dyskietki w formacie 1,44 MB, ewentualnie 720 KB zgodnym z DOSem. Natomiast istnieją adaptery jak KryoFlux umożliwiające podłączenie zwykłej stacji przez USB[10][11].


Przypisy

  1. The IBM Diskette and Diskette Drive, James T. Engh, 1981 – "where k = 1000" ... "This increased the formatted disk capacity to 81.6 kbytes."
  2. Memorex 650 Flexible Disc File – OEM Manual
  3. The IBM Diskette and Diskette Drive, James T. Engh, 1981 – "The user capacity of the diskette was established at 242 944 bytes on 73 tracks with 26 sectors on each track."
  4. The Evolution of Magnetic Storage, L.D. Stevens, 1981 – "This drive, with a capacity of 243 Kbytes"
  5. The IBM Diskette and Diskette Drive, James T. Engh, 1981 – "This would double the capacity to approximately 0.5 megabytes (Mbytes)."
  6. Floppy Diskdrive pinout diagram @ pinouts.ru
  7. Floppy Interface
  8. Roman Workshop: Elektronika/Projekty/Interfejs zewnętrznej stacji dyskietek do Amigi
  9. stacja dyskietek PC do AMIGI
  10. USB Floppy Drive? | MacRumors Forums
  11. KryoFlux Products & Services Ltd