Stadio Flaminio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stadio Flaminio
Ilustracja
Państwo  Włochy
Adres Rzym
Data otwarcia 1957
Pojemność stadionu 24 973
Nawierzchnia boiska trawa
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Stadio Flaminio
Stadio Flaminio
Ziemia41°55′37,04″N 12°28′20,28″E/41,926956 12,472300
Strona internetowa

Stadio Flaminio – stadion wieloużytkowy leżący w Rzymie, leżący przy Via Flaminia, 3 km na północny zachód od centrum miasta, w pobliżu Parco di Villa Glori.

Stadion może pomieścić 24.973 widzów, w tym 8 tysięcy na trybunie krytej. Swoje mecze rozgrywa tutaj grający w Serie C/2 klub piłkarski A.S. Cisco Roma, ale także Reprezentacja Włoch w rugby. Rozgrywane są tu także mecze rugby w Pucharze Sześciu Narodów. Zaplecze klubu posiada basen kryty, pomieszczenia do szermierki, zapasów, podnoszenia ciężarów, boksu i gimnastyki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy Stadio Flaminio został wybudowany w 1927 roku na miejscu starego obiektu z 1911 roku, zbudowanego z okazji 50. rocznicy Zjednoczenia Włoch. W latach 30. i 40. XX wieku nosił nazwę Stadio Partito Nazionale Fascista czyli Stadion Narodowej Partii Faszystowskiej. W latach 1940-1957 swoje domowe mecze rozgrywała tutaj drużyna piłkarska AS Roma. W lipcu 1957 powstał nowy Stadio Flamino na miejscu ruin starego. Został on zaprojektowany przez braci Pierluigiego i Antonia Nervich.

16 lutego 1946 roku na stadionie Flaminio został rozegrany mecz piłkarski pomiędzy reprezentacją Żandarmerii 2 Korpusu Polskiego, a reprezentacją brytyjskiej Military Police okręgu w Rzymie. Polscy żandarmi zwyciężyli brytyjskich kolegów w stosunku 6:0. Mecz obserwował dowódca 2 Korpusu generał Władysław Anders w towarzystwie brytyjskiego brygadiera Low[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika 1947 ↓, s. 39-41.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]