Stadion im. Edwarda Jancarza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stadion im. Edwarda Jancarza
Stadion żużlowy Gorzów Wlkp.03.jpg
Widok na trybunę stadionu na pierwszym wirażu od strony parkingu
Przydomek: Jancarz
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Adres ul. Śląska,
66-400 Gorzów Wlkp.
Lata budowy 1950–1951
Data otwarcia 1951
Koszt budowy 40 mln
Właściciel m. Gorzów Wlkp.
(od 2003)
Klub Stal Gorzów Wlkp.
Inauguracja 1951
Turniej o „Stalowy But”
Pojemność 15 024[1]
Rekordowa frekwencja 21 000, derby z Falubazem, 1989[2]
Oświetlenie 1 600 lux
Dane toru żużlowego
Parametry toru 329 m
szerokość prostych: 10 m szerokość łuków: 15,5 m
Nawierzchnia granitowa
Licencja nr 587/2017[3][4]
Rekord toru 58,00 s
Niels K. Iversen
13 maja 2012
Położenie na mapie Gorzowa Wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna Gorzowa Wielkopolskiego
Stadion im. Edwarda Jancarza
Stadion im. Edwarda Jancarza
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Stadion im. Edwarda Jancarza
Stadion im. Edwarda Jancarza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stadion im. Edwarda Jancarza
Stadion im. Edwarda Jancarza
Ziemia52°43′15″N 15°13′41″E/52,720833 15,228056

Stadion im. Edwarda Jancarza – stadion żużlowy znajdujący się na gorzowskim Zawarciu przy ul. Śląskiej, położony pomiędzy ulicami Kwiatową i Jasną.

Stanowi własność miasta Gorzowa Wielkopolskiego. W 2005 roku został przejęty przez Ośrodek Sportu i Rekreacji w Gorzowie Wielkopolskim i od tego roku jest dzierżawiony przez Stal Gorzów Wielkopolski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stadion przed przebudową w sezonie 2007. Widok na trybunę przeciwległą do startu
Stadion po pierwszym etapie przebudowy w sezonie 2010. Widok na tą samą trybunę wraz z nowo powstałą trybuną wysoką

Stadion jest bardzo charakterystycznym obiektem w Gorzowie Wielkopolskim. Powstał na terenie byłego wysypiska śmieci i od ponad 60 lat znajduje się w jednym miejscu. Inicjatorem budowy stadionu był mechanik klubowy Cieślicki, a pracami kierował Konstanty Sapkowski. Otwarcie stadionu nastąpiło w lipcu 1951 roku. Prace przy budowie prowadzone były w ramach czynu społecznego. Pierwszymi zawodami przeprowadzonymi na obiekcie był turniej o „Stalowy But”. Początkowo tor miał długość 395 m i nie wyglądał zbyt dobrze, jednak w 1951 roku był już równy i szeroki. W tamtym sezonie jeden z groźniejszych wypadków zanotował zawodnik Unii LesznoKazimierz Bentke, który wyleciał z motoru, przeleciał kilkanaście metrów nad widownią i wylądował na zwałach ziemi okalającej tor. Wtedy nie było jeszcze żadnej bandy wokół toru. Zbudowana została po tym sezonie.

W 1954 roku powstał Społeczny Komitet Budowy Stadionu, któremu początkowo przewodniczył Wiesław Bartmański, a następnie przez wiele lat Aleksander Dzilne. Z pomocą Zakładów Mechanicznych „Gorzów” oraz Prezydium Miejskiej Rady Narodowej zaczęto budować nowoczesny stadion. W latach 1957-1964 wybudowano dwa parkingi, garaż klubowy z wieloma urządzeniami, bandę w stylu angielskim i ogrodzenie oraz skrócono tor do 352 m. W 1961 roku rozegrano pierwsze zawody przy sztucznym oświetleniu. Kolejne prace modernizacyjne miały miejsce w 1981 roku. Polegały one na wydłużeniu toru do 360 m. Żużlowcy „Stali” rozgrywali wtedy swoje mecze na Stadionie Olimpii w Poznaniu.

Kolejna przebudowa stadionu miała miejsce w 2000 roku przed finałem Indywidualnych mistrzostw świata juniorów. Wcześniej obiekt stał się własnością ówczesnego prezesa klubu – Lesa Gondora. Wymieniono wtedy bandę okalającą tor, skrócono tor do 329 m, zbudowano nową wieżyczkę sędziowską i zainstalowano tablicę świetlną na drugim łuku. W 2003 roku został ponownie skomunalizowany. W latach 2007-2008 wymieniono wszystkie ławki na plastikowe krzesełka, zainstalowano sztuczne oświetlenie, monitoring i nagłośnienie oraz wybudowano zadaszoną, piętrową trybunę na 4134 miejsc od strony wschodniej. Całkowita pojemność stadionu wynosiła wówczas 11 115 miejsc.

Zakończenie tego etapu inwestycji nastąpiło w latach 2010-2011, kiedy to dobudowano piętrowe trybuny na łukach i zadaszono resztę trybun. Przeniesiono oświetlenie na dach oraz zwiększona została pojemność stadionu do 15 024 miejsc.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Bryła stadionu to owal o obwodzie 560 m, wrysowany w prostokąt o długości 206 m, szerokości 126 m i wysokości 18 m (bez masztów). Najwyżej położone krzesełko umiejscowione jest na wysokości 13 m, w odległości do krawędzi toru na 25 m.

Na stadionie jest 20 bramek wejściowych. 13 kołowrotków jest przy wejściu głównym od strony ul. Śląskiej. Do tego wejście dla VIP-ów od ul. Kwiatowej, dwa przy nowym parkingu oraz cztery bramki od ul. Jasnej. Przy każdej bramce jest kamera monitoringu. W sumie na całym stadionie kamer jest 49, w tym dziewięć o dużym zbliżeniu. System obejmuje każdy segment stadionu, rejestruje obraz i dźwięk. Na trybunach znajdują się dwa telebimy o wymiarach 5 x 9 m. Stadion posiada nowoczesne oświetlenie: 115 lamp daje 1300 luksów na torze, a 1700 luksów na prostej startowej. Tor żużlowy okala nowoczesna banda złożona ze 170 płyt sklejki powlekanej wodoodporną żywicą.

Przed stadionem znajduje się stojące na sześciu kolumnach wejście. Jest wysokie na 9 m, posiada cztery maszty flagowe oraz napis: „Stadion im. Edwarda Jancarza”. Obiekt zyskał też nowe ogrodzenie. Wysokie na ponad 3 m, ze wzmocnionej blachy falistej, w biało-żółto-stalowej kolorystyce.

Trybuny[edytuj | edytuj kod]

Na trybunach gorzowskiego stadionu w 68 sektorach może usiąść dokładnie 15 024 widzów (na trybunie wysokiej – 7349, na trybunie niskiej 7444 miejsc). Dla kibiców gości przeznaczono 1550 miejsc siedzących na obu piętrach przy wyjeździe z drugiego łuku (658 osób zmieści się na górze). Dla VIP-ów przeznaczono 231 miejsc na specjalnej trybunie i 36 miejsc z dostępem do bezprzewodowego internetu przy specjalnych stolikach dla dziennikarzy. Gdy będzie taka potrzeba, obiekt pomieści ok. 3 tys. fanów więcej (miejsca stojące).

Kolorystyka krzesełek na stadionie odpowiada kolorom klubowym Stali Gorzów Wielkopolski. Dolny poziom trybun to wymieszanie dwóch kolorów: żółtego i niebieskiego, zaś górna trybuna jest żółta. Na prostej przeciwległej do startu znajduje się - na trybunie dolnej żółty napis „STAL”, a na górnej niebieski „GORZÓW”.

Rekordy gorzowskiego toru[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywane imprezy[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Nr Rodzaj rozgrywek Data Najlepszy czas dnia (w sek.)
1 Indywidualne mistrzostwa Polski 27 września 1970 Stanisław Bombik (73,00 w 2. wyścigu)
2 Indywidualne mistrzostwa Polski 29 września 1974 Zenon Plech (69,10 w 2. wyścigu)
3 Indywidualne mistrzostwa Polski 22 lipca 1976 Edward Jancarz (71,90 w 9. wyścigu)
4 Indywidualne mistrzostwa Polski 22 lipca 1977 Jerzy Rembas (72,10 w 7. wyścigu)
5 Indywidualne mistrzostwa Polski 22 lipca 1978 Bolesław Proch (70,60 w 10. wyścigu)
6 Indywidualne mistrzostwa Polski 22 lipca 1979 Robert Słaboń (70,20 w 5. wyścigu)
7 Mistrzostwa Polski par klubowych 21 sierpnia 1982 Jerzy Rembas (71,00 w 8. wyścigu)
8 Indywidualne mistrzostwa Polski 16 września 1984 Jerzy Rembas (66,90 w 5. wyścigu)
9 Indywidualne mistrzostwa Polski 15 września 1985 Roman Jankowski (70,58 w 4. wyścigu)
10 Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 6 sierpnia 1987 Piotr Świst (69,60 w 3. wyścigu)
11 Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski 12 sierpnia 1987 Piotr Świst (70,80 w 17. wyścigu)
12 Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 1 sierpnia 1991 Robert Sawina (68,40 w 1. wyścigu) i Robert Kempiński (68,40 w 5. wyścigu)
13 Mistrzostwa Polski par klubowych 19 maja 1992 Piotr Świst (66,06 w 14. wyścigu)
14 Srebrny Kask 25 sierpnia 1994 Robert Flis (66,49 w 6. wyścigu)
15 Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski 12 września 1995 Rafał Dobrucki (67,62 w 3. wyścigu)
16 Mistrzostwa Polski par klubowych 11 lipca 1998 Tomasz Bajerski (65,12 w 2. wyścigu)
17 Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 20 lipca 2000 Rafał Okoniewski (64,24 w 10. wyścigu)
18 Brązowy Kask 6 września 2001 Zbigniew Czerwiński (63,00 w 3. wyścigu)
19 Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 26 maja 2005 Paweł Hlib (63,06 w 1. wyścigu)
20 Brązowy Kask 27 września 2007 Adam Kajoch (63,85 w 2. wyścigu)
21 Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 17 sierpnia 2008 Adrian Gomólski (63,66 w 12. wyścigu)
22 Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 12 czerwca 2010 Dawid Lampart (63,06 w 2. wyścigu)
23 Indywidualne mistrzostwa ligi juniorów 23 września 2010 Piotr Pawlicki jr. (62,85 w 10. wyścigu)
24 Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 2 września 2011 Piotr Pawlicki jr. (63,00 w 5. wyścigu)
25 Złoty Kask 5 maja 2012 Grzegorz Zengota (62,22 w 2. wyścigu)
26 Mistrzostwa Polski par klubowych 30 sierpnia 2013 Janusz Kołodziej (59,38 w 4. wyścigu)
27 Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 13 września 2014 Bartosz Zmarzlik (61,66 w 2. wyścigu)
28 Mistrzostwa Polski par klubowych 19 października 2014 Bartosz Zmarzlik (60,03 w 7. wyścigu)
29 Indywidualne mistrzostwa Polski 5 lipca 2015 Tomasz Gapiński (59,18 w 1. wyścigu)
30 Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 26 września 2015 Bartosz Zmarzlik (60,62 w 1. wyścigu)

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Nr Rodzaj rozgrywek Data Najlepszy czas dnia (w sek.)
1 mecz towarzyski Polska–ZSRR 11 października 1964 b.d.
2 mecz towarzyski Polska–Wielka Brytania 21 lipca 1966 b.d.
3 mecz towarzyski Polska–Szwecja 13 października 1966 b.d.
4 mecz towarzyski Polska–ZSRR 15 października 1967 b.d.
5 mecz towarzyski Polska–ZSRR 10 października 1968 b.d.
6 mecz towarzyski Polska–Wielka Brytania 25 maja 1971 b.d.
7 półfinał kontynentalny indywidualnych mistrzostwa świata 6 czerwca 1971 b.d.
8 ćwierćfinał kontynentalny indywidualnych mistrzostwa świata 21 maja 1972 b.d.
9 mecz towarzyski Polska–ZSRR 8 października 1972 b.d.
10 mecz towarzyski Polska–Szwecja 17 października 1972 b.d.
11 mecz towarzyski Polska–Wielka Brytania 17 czerwca 1973 b.d.
12 mecz towarzyski Polska–ZSRR 1 października 1974 b.d.
13 mecz towarzyski Polska–Wielka Brytania 8 czerwca 1975 b.d.
14 mecz towarzyski Polska–ZSRR 2 października 1975 b.d.
15 półfinał kontynentalny indywidualnych mistrzostwa świata 29 maja 1977 Jerzy Rembas (71,60 w 11. i 14. wyścigu)
16 mecz towarzyski Polska–ZSRR 27 września 1977 Grigorij Chłynowski (71,58 w 1. wyścigu)
17 półfinał indywidualnych mistrzostw Europy juniorów 30 czerwca 1984 Lars Andersson (70,00 w 7. wyścigu)
18 półfinał drużynowych mistrzostw świata 22 czerwca 1985 Klaus Lausch (65,30 w 2. wyścigu)
19 mecz towarzyski Polska–Szwecja 9 kwietnia 1986 Andrzej Huszcza (68,17 w 11. wyścigu)
20 półfinał indywidualnych mistrzostw świata juniorów 11 czerwca 1988 b.d.
21 mecz towarzyski Polska–Czechosłowacja 6 lipca 1988 b.d.
22 mecz towarzyski Polska–Dania 13 kwietnia 1989 b.d.
23 grupa B drużynowych mistrzostw świata 14 lipca 1990 Leigh Adams (65,40 w 5. wyścigu)
24 ćwierćfinał kontynentalny indywidualnych mistrzostwa świata 23 maja 1993 Tomasz Gollob (66,92 w 10. wyścigu)
25 finał indywidualnych mistrzostw świata juniorów 27 sierpnia 2000 Jarosław Hampel (62,25 w 2. wyścigu)
26 finał drużynowych mistrzostw świata juniorów 5 września 2009 Przemysław Pawlicki (60,66 w 10. wyścigu)
27 półfinał Drużynowego Pucharu Świata 25 lipca 2010 Rune Holta (64,21 w 2. wyścigu)
28 baraż Drużynowego Pucharu Świata 14 lipca 2011 Emil Sajfutdinow (60,81 w 8. wyścigu)
29 finał Drużynowego Pucharu Świata 16 lipca 2011 Jason Crump (60,81 w 1. wyścigu)
30 Grand Prix 8 października 2011 Andreas Jonsson (60,98 w 5. wyścigu)
31 mecz towarzyski Polska–Reszta świata 14 kwietnia 2012 Emil Sajfutdinow (61,34 w 3. wyścigu)
32 Grand Prix 23 czerwca 2012 Martin Vaculík (61,60 w 2. wyścigu)
33 Grand Prix 15 czerwca 2013 Niels K. Iversen (61,34 w 6. wyścigu)
34 Grand Prix 30 czerwca 2014 Kenneth Bjerre (60,78 w 12. wyścigu)
35 Puchar MACEC 5 lipca 2015 Rafał Karczmarz (60,99 w 1. wyścigu)
36 Grand Prix 29 sierpnia 2015 Greg Hancock (59,85 w 1. wyścigu)
37 Grand Prix 27 sierpnia 2016 b.d.
38 Grand Prix 26 sierpnia 2017 b.d.

Nazwa stadionu[edytuj | edytuj kod]

W dniu 3 sierpnia 1997 roku, przy okazji rozgrywania 5 edycji memoriału – stadion nazwano imieniem Edwarda Jancarza. Tablica została wmurowana przed wjazdem na parking klubowy od ul. Kwiatowej.

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Od roku 2014 na koronie stadionu, na szlaku komunikacyjnym na prostej przeciwległej do startu na tzw. Alei Gwiazd Żużlowych – umieszczane są tablice zawodników, którzy mieli znaczący wpływ na tworzenie historii klubu.

Uhonorowani żużlowcy[edytuj | edytuj kod]

2014 – Tomasz Gollob (26 sierpnia), Zenon Plech i Mieczysław Cichocki (3 października)

2015 – Jerzy Rembas (20 lutego), Bogusław Nowak (10 marca), Jerzy Padewski (16 października), Andrzej Pogorzelski (18 grudnia)

2016 – Mieczysław Woźniak (23 sierpnia), Piotr Świst (28 grudnia)

2017Ryszard Fabiszewski (8 kwietnia)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Odcisk dłoni Tomasza Golloba
Odcisk dłoni Zenona Plecha
Odcisk dłoni Mieczysława Cichockiego
Odcisk dłoni Jerzego Rembasa


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pojemność stadionu (pol.). stadiony.net. [dostęp 2014-11-15].
  2. Historia wojen sportowych: Zielona Góra vs. Gorzów (pol.). zielonagora.naszemiasto.pl, 2014-11-27. [dostęp 2018-11-10].
  3. Komunikat nr 9/2017 - Główna Komisja Sportu Żużlowego (pol.). pzm.pl, 2017-03-29. [dostęp 2017-04-09].
  4. Komunikat nr 32/2017 - Główna Komisja Sportu Żużlowego (pol.). pzm.pl, 2017-04-29. [dostęp 2017-05-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]