Przejdź do zawartości

Stal narzędziowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Stal narzędziowastal odpowiednia do wyrobu narzędzi, obróbki lub przetwarzania materiałów, przenoszenia oraz pomiaru przedmiotów obrabianych. Stale narzędziowe charakteryzują się wysoką twardością, odpornością na ścieranie oraz stałością kształtu i wymiarów wykonanego elementu. Cechy te osiąga się przez wysoką zawartość węgla i odpowiednią obróbkę cieplną przy narzędziach mało odpowiedzialnych oraz użycie odpowiednich dodatków stopowych połączone z odpowiednią obróbką cieplną w przypadku odpowiedzialnych narzędzi[1][2].

W Europie stale narzędziowe dzieli się na[1]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Norma PN-EN ISO 4957:2018-09 [online], Alfa-Tech, 2025 [dostęp 2025-10-28].
  2. Leszek A. Dobrzański, Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002, ISBN 83-20427-93-2.
  3. Norma PN-84/H-85020 [online], Alfa-Tech, 2025 [dostęp 2025-10-28].