Stan nadkrytyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stan nadkrytyczny – stan substancji, w którym temperatura i ciśnienie są większe od ciśnienia i temperatury jej punktu krytycznego.

W punkcie krytycznym zanika różnica gęstości między fazą ciekłą a gazową danej substancji oraz napięcie powierzchniowe, więc w stanie nadkrytycznym nie istnieje granica między cieczą a gazem. Z definicji tego stanu wynika, że przez podniesienie ciśnienia nie można skroplić takiej substancji, tak jak jest to możliwe dla gazu (zwanego parą) poniżej temperatury krytycznej.

Właściwości fizyczne substancji znajdujących się w tym stanie (gęstość, lepkość, współczynnik dyfuzji, przenikalność elektryczna) zależą od temperatury i ciśnienia w stopniu znacznie większym niż w stanie ciekłym, ale mniejszym niż w gazowym.

Zobacz też[edytuj]