Standing finansowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Standing finansowy – opinia (ocena) o sytuacji ekonomiczno-finansowej osoby prawnej, jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej (najczęściej przedsiębiorstwa) lub osoby fizycznej determinowana między innymi przez płynność finansową, efektywność działania, poziom zadłużenia, zyskowność i rentowność. Standing finansowy czasem mylony jest z kondycją finansową przedsiębiorstwa, choć nie są to pojęcia tożsame (kondycja finansowa jest pojęciem znacznie szerszym).

Ocena standingu finansowego przedsiębiorstwa dokonywana jest głównie przez:

  1. instytucje finansowe, np. banki, przed udzieleniem finansowania (np. kredytu) danemu przedsiębiorstwu,
  2. inwestorów na rynku kapitałowym przed podjęciem decyzji inwestycyjnej zarówno dotyczącej zakupu wyemitowanego przez oceniane przedsiębiorstwo papieru dłużnego jak i akcji,
  3. partnerów biznesowych (dostawców, kooperantów) przed podjęciem decyzji o nawiązaniu współpracy gospodarczej, jak i w trakcie jej trwania.

Do oceny standingu finansowego wykorzystywana jest analiza ekonomiczno-finansowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]