Stanisław Tęgoborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Tęgoborski
Herb
Szreniawa
Rodzina Tęgoborscy
Data urodzenia ok. poł. XVII w.
Data śmierci XVIII w. (po roku 1715)
Żona

Agata Wodzicka herbu Leliwa

Dzieci

Marianna (Aria)[1], Jan, Stefan, Jakub

Aleksander Orłowski - Atak husarii

Stanisław Tęgoborski herbu Szreniawarotmistrz husarii, pułkownik wojsk królewskich, uczestnik bitwy pod Chocimiem i odsieczy wiedeńskiej, starosta małogoski, członek Komisji Monetarnej.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny Tęgoborskich herbu Szreniawa z Krzyżem z krakowskiego. W okolicach Jędrzejowa Tęgoborscy posiadali Ludynię[2], Imielno, Lipno i Jakubów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1704 roku jako deputat województwa krakowskiego podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego[4].

Starostą małogoskim był w latach 1685-1715. Folwark starosty małogoskiego znajdował się w Cieślach[5]. Podczas wojny północnej, w czerwcu roku 1702 wojska szwedzkie Karola XII[6] stacjonujące w Małogoszczu zdewastowały zarówno folwark, jak i zabudowania chłopskie. Regres gospodarczy starostwa pogłębił się w roku 1709, gdyż królewszczyznę małogoską nawiedziła nie spotykana w jej historii zaraza morowa[7]. W roku 1715 starostwo małogoskie nabył Remigian Kucharski.

Kasper Niesiecki tak o nim napisał w Chocimskiej i Wiedeńskiej expedycyi znaczne męstwo swoje pokazał[8].

W Encyklopedii Orgelbranda napisano był jednym z najdzielniejszych swego czasu rycerzy, na wyprawach pod Chocimiem i Wiedniem świetnie się odznaczył[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Została wydana za Stanisława Dąmbskiego herbu Godziemba, dziedzica Oksy. Ślub odbył się w dniu 12 lutego 1714 w romańskim kościele św. Mikołaja w Imielnie. Synem ich był Roch Dąmbski, pułkownik polskich wojsk koronnych (1757)
  2. Ludynia była w rękach Tęgoborskich od 1601 do 1683. Piotr Tęgoborski założył w Ludyni park i postawił okazały i oryginalny dwór. W 1644 r. rozbudował kościół w Kozłowie
  3. Jan Wawrzyniec został w 1676 r. nobilitowany i przyjęty do herbu Leliwa i przydomku "z Granowa" przez Prokopa Jana z Granowa Granowskiego, od tego czasu pisał się "z Granowa Wodzicki"
  4. Articuli pactorum conventorum Stanów tej Rzeczypospolitej i W. X. L. i państw do nich nalężących z Posłami JKM [...], s. 18.
  5. nowy dwór starosty w Cieślach wzniósł w roku 1638 Samuel Lanckoroński
  6. Karol XII nocował w Małogoszczu w dniu 29 czerwca 1702 r.
  7. W obawie przed zarazą ludność uciekła do lasów kozłowskich i przebywała w nich około miesiąca. W rezultacie tej plagi zmarło 518 osób
  8. Por. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, t. 9, s. 69 -70
  9. Por. Encyklopedia Orgelbranda, t. 25, s. 254

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, tom 9, Lipsk, 1842, s. 69-70
  • Hipolit Stupnicki, Herbarz polski i imionospis zasłużonych w Polsce ludzi wszystkich stanów i czasów: ułożony porządkiem alfabetycznym na podstawie herbarza Niesieckiego i manuskryptów, tom 3, Lwów, 1862, s. 140
  • E. Kosik, Starostwo niegrodowe małogoskie od XV do końca XVIII, "Studia Historyczne", R. 19, 1976, z. 4 (75), s. 514 i 523.
  • Cz. Hadamik, D. Kalina, E. Traczyński, Miasto i Gmina Małogoszcz, Kielce 2006, s.227

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]