Stanisław Żak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Żak
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1932
Kielce
Senator II kadencji
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Unia Demokratyczna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Stanisław Józef Żak (ur. 8 lutego 1932 w Kielcach) – polski literaturoznawca, historyk, publicysta, senator I i II kadencji.

Życiorys[edytuj]

Absolwent Liceum im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Uzyskał stopień doktora habilitowanego. Był m.in. stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej, przebywał na Uniwersytecie Harvarda pod kierunkiem Wiktora Weintrauba. Przez wiele lat pracował jako wykładowca teorii i historii literatury, m.in. na Akademii Świętokrzyskiej[1]. Opublikował liczne pozycje książkowe i artykuły naukowe.

W 1980 związał się z "Solidarnością". Założyciel "Solidarności" w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, przewodniczący wydziału kultury. Po wprowadzeniu stanu wojennego został dwukrotnie internowany, łącznie na około 10 miesięcy. Na początku lat 80. Prezes Klubu Inteligencji Katolickiej w Kielcach.

Od 1989 do 1993 sprawował mandat senatora I i II kadencji, odpowiednio z ramienia Komitetu Obywatelskiego i Unii Demokratycznej. W Senacie reprezentował województwo kieleckie[2]. Do połowy lat 90. należał do Unii Wolności, do 1997 był przewodniczącym partii w województwie świętokrzyskim, w 2005 wsparł Partię Demokratyczną, bezskutecznie startując (jako bezpartyjny) z jej ramienia do Senatu[3]. W 2007 miał być kandydatem Platformy Obywatelskiej do izby wyższej parlamentu, jednak zrezygnował z udziału w wyborach. W 2010 wsparł kandydaturę Bronisława Komorowskiego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Okazyjnie publikuje felietony i recenzje teatralne w "Gazecie Wyborczej". W 2011 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Jest honorowym obywatelem Chmielnika. Otrzymał odznakę honorową "Zasłużony dla Kultury Polskiej" przyznawaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Został uhonorowany medalem "Vir Bonus" (dobremu mężowi) przez Stowarzyszenie im. Jana Karskiego w Kielcach oraz odznaką "Za zasługi dla Kielecczyzny".

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Maria Kuncewiczowa, 1971
  • Literatura polska i obca (antyk, średniowiecze, renesans, barok, oświecenie), 1973
  • Proza narracyjna Ewy Szelburg-Zarembiny, 1990
  • Słownik (kierunki, szkoły, terminy literackie), 1991, wyd.II 1998
  • Cenzura wobec humanistyki, 1996
  • Bolesław Garboś (poeta, filozof, prawnik), 1997
  • Cudze chwalicie – swego nie znacie. Obecność regionu kieleckiego w kulturze narodowej, 1998
  • Polscy pisarze nobliści, 1998
  • Jam nie z soli, ani z roli... Portret Stefana Czarnieckiego w literaturze polskiej, 1999
  • Witold Gombrowicz (autobiografia, autokreacja, legenda), 2000
  • Ksiądz Stanisław Konarski (pisarz, pedagog, polityk), 2001
  • Czarne kwiaty (ks. Jan Kuśmierz, ks. Stanisław Kudelski, ks. Adam Ludwik Szafrański), 2004
  • Wdzięczność pamięci, 2005

Przypisy

  1. Stanisław Żak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 15 stycznia 2010].
  2. Informacje na stronie Senatu. [dostęp 15 stycznia 2010].
  3. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 26 lutego 2011].
  4. M.P. z 2011 r. Nr 107, poz. 1079