Stanisław Boroń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Kostka Boroń
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19.11.1879
Stara Wieś (województwo podkarpackie)
Data i miejsce śmierci 1943
Majdanek
Zawód, zajęcie nauczyciel
Rodzice: Wojciech (Adalbertus) Boroń z żoną Katarzyną (ok. 1925)

Stanisław Boroń (ur. w styczniu 1880 w Stareywsi, zm. w marcu 1943 w obozie koncentracyjnym na Majdanku) – polski pedagog, wieloletni dyrektor Państwowego Gimnazjum Męskiego nr 5 im. Króla Kazimierza Jagiellończyka w Kołomyi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem Wojciecha (Adalbertusa) i Katarzyny z Dydków, dzierżawców tzw. "folwarku biskupiego" (majątku ziemskiego biskupów tarnowskich) w Stareywsi, bratem Franciszka Boronia. Mianowany na stanowisko dyrektorskie od 1 września 1908 roku[1], był wielokrotnie nagradzany za zasługi w pracy pedagogicznej i nauczycielskiej. Żonaty z Jadwigą z Czaykowskich (polską Ormianką blisko spokrewnioną z Michałem Czajkowskim). Aresztowany wraz z innymi kołomyjskimi notablami, przedstawicielami polskiej inteligencji w ramach Intelligenzaktion, w nocy z 10 na 11 listopada 1942 przez hitlerowskie władze okupacyjne i osadzony, jako zakładnik, w tamtejszym więzieniu gestapo. Na początku lutego 1943 przewieziony do obozu koncentracyjnego na Majdanku (więzień nr 15836), gdzie zmarł pod koniec marca tego samego roku.

Stanisław Boroń jest autorem kilkudziesięciu grypsów w których opisał swój pobyt w niewoli, a także istotne fakty dotyczące współwięźniów. Grypsy te mają ogromną wartość historyczną i są, począwszy od sierpnia 2010 roku, znaczącym elementem zasobów archiwum Państwowego Muzeum na Majdanku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]