Stanisław Cebrat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Cebrat
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

28 listopada 1945
Kamiennik

Data śmierci

26 września 2020

profesor nauk biologicznych
Specjalność: genetyka
Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Doktorat

2 kwietnia 1971

Habilitacja

17 czerwca 1999

Profesura

10 stycznia 2001[1]

Uczelnia

Uniwersytet Wrocławski

Stanisław Cebrat (ur. 28 listopada 1945 w Kamienniku, zm. 26 września 2020[2]) – polski biolog, specjalizujący się w genetyce, nauczyciel akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia wyższe ukończył na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując w 1968 roku tytuł magistra biochemii[3]. W tym samym roku podjął studia doktoranckie w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, które ukończył w 1971 roku otrzymując stopień doktora nauk przyrodniczych po przedstawieniu pracy pt. Izolacja wysokocząsteczkowego DNA z krętków i próby transformacji w obrębie Treponema[4]. Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora kontynuował pracę w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN zajmując się genetyczną i molekularną charakterystyką plazmidów[3].

Od 1979 roku swoją działalność naukową oraz dydaktyczną związał z Instytutem Mikrobiologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk biologicznych uzyskał w 1999 roku na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy pt. Analiza właściwości kodujących genomów[5]. Na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Wrocławskiego został mianowany w 2000 roku. Rok później uzyskał tytuł profesora nauk biologicznych[6].

W Instytucie Mikrobiologii UWr stworzył pracownię bioinformatyczną. Po powstaniu Wydziału Biotechnologii UWr w 2006 roku po podziale Wydziału Nauk Przyrodniczych został kierownikiem nowo utworzonego w miejsce Instytutu Mikrobiologii, Zakładu Genomiki. Był także członkiem Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1990-1994 zasiadał w Radzie Miejskiej we Wrocławiu I kadencji, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zdrowia Rady Miejskiej i Sejmiku Samorządowego Województwa Wrocławskiego. Zorganizował wówczas Wrocławską Szkołę AIDS[3].

Był członkiem Rady Społecznej przy Arcybiskupie Metropolicie Wrocławskim[7].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Jego zainteresowania dotyczyły przede wszystkim zmienności genetycznej bakterii warunkowanej przez plazmidy. Zajmował się analizą genomów i ich strukturą w aspekcie ewolucyjnym oraz dynamiką populacji. Jego dorobek naukowy z tego zakresu liczy ponad 120 prac, ponad 30 publikacji elektronicznych oraz około 150 wykładów konferencyjnych[8]. Poczynając od 1990 roku, prace te były publikowane w czasopismach naukowych takich jak: „Microbial & Comparative Genomics”, „Nucleic Acid Research”, „Genome Research” czy „International Journal of Modern Physics”[3].

Naprotechnologia[edytuj | edytuj kod]

Był przeciwnikiem metody zapłodnienia in vitro[9][10] oraz zwolennikiem i propagatorem naprotechnologii[11][12][13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. dr hab. Stanisław Cebrat, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-03-30].
  2. Paweł Mackiewicz: Wspomnienie o Profesorze Stanisławie Cebracie. [w:] Medycyna Środowiskowa - Przegląd Uniwersytecki 3 (233)/2020 [on-line]. uni.wroc.pl, 2020. [dostęp 2021-05-18]. (pol.).
  3. a b c d Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 7, Nr 2 (59), luty 2001, s. 13.
  4. Izolacja wysokocząsteczkowego DNA z krętków i próby transformacji w obrębie TREPONEMA w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-03-29].
  5. Analiza właściwości kodujących genomów w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-03-30].
  6. Prof. Stanisław Cebrat, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-03-30].
  7. Kolegia, Rady I Komisje, www.archidiecezja.wroc.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  8. http://www.smorfland.uni.wroc.pl/index.php/Main/OurPublications
  9. BARBARA DOLIŃSKA – Uczciwość i wiarygodność nauki – odpowiedzialność za słowa w walce o dopuszczalność in vitro. [dostęp 2015-12-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
  10. Franciszek Orliński – Ksiądz o in vitro: "Niegodziwe, dzieci chore, z wadami genetycznym". Sprawdzamy lekarzy, na których się powołuje
  11. Krótkie wykłady prof. Stanisława Cebrata - genetyka i propagatora Naprotechnologii - ProLife Clinic, prolifeclinic.pl [dostęp 2017-11-15] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-02].
  12. Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, www.pwt.wroc.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  13. http://fakty.lca.pl/drukuj,39449.html

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]