Stanisław Cebrat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Cebrat (ur. 28 listopada 1945 w Kamienniku) – polski biolog, specjalizujący się w genetyce, nauczyciel akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1945 roku w Kamienniku. Studia wyższe ukończył na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując w 1968 roku tytuł magistra biochemii[1]. W tym samym roku podjął studia doktoranckie w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, które ukończył w 1971 roku otrzymując stopień doktora nauk przyrodniczych po przedstawieniu pracy pt. Izolacja wysokocząsteczkowego DNA z krętków i próby transformacji w obrębie Treponema[2]. Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora kontynuował pracę w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN zajmując się genetyczną i molekularną charakterystyką plazmidów[1].

Od 1979 roku swoją działalność naukową oraz dydaktyczną związał z Instytutem Mikrobiologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk biologicznych uzyskał w 1999 roku na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy pt. Analiza właściwości kodujących genomów[3]. Na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Wrocławskiego został mianowany w 2000 roku. Rok później uzyskał tytuł profesora nauk biologicznych[4].

W Instytucie Mikrobiologii UWr stworzył pracownię bioinformatyczną. Po powstaniu Wydziału Biotechnologii UWr w 2006 roku po podziale Wydziału Nauk Przyrodniczych został kierownikiem nowo utworzonego w miejsce Instytutu Mikrobiologii, Zakładu Genomiki. Był także członkiem Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1990-1994 zasiadał w Radzie Miejskiej we Wrocławiu I kadencji, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zdrowia Rady Miejskiej i Sejmiku Samorządowego Województwa Wrocławskiego. Zorganizował wówczas Wrocławską Szkołę AIDS[1].

Jest członkiem Rady Społecznej przy Arcybiskupie Metropolicie Wrocławskim[5].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Jego zainteresowania dotyczyły przede wszystkim zmienności genetycznej bakterii warunkowanej przez plazmidy. Obecnie zajmuje się analizą genomów i ich strukturą w aspekcie ewolucyjnym oraz dynamiką populacji. Jego dorobek naukowy z tego zakresu liczy ponad 120 prac, ponad 30 publikacji elektronicznych oraz około 150 wykładów konferencyjnych[6]. Poczynając od 1990 roku, prace te były publikowane w czasopismach naukowych takich jak: „Microbial & Comparative Genomics”, „Nucleic Acid Research”, „Genome Research” czy „International Journal of Modern Physics”[1].

Naprotechnologia[edytuj | edytuj kod]

Jest przeciwnikiem metody zapłodnienia in vitro[7][8] oraz zwolennikiem i propagatorem naprotechnologii[9][10][11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]